Op dit moment zit ik midden in de implementatie van Het Nieuwe Werken (HNW) bij een grote financiële dienstverlener. Hoewel ik als extern deskundige vooral ben ingehuurd om de mentale kant van de transitie te begeleiden, kruisen regelmatig ook andere vraagstukken mijn pad. Neem nu het meten van de opbrengsten van HNW. Door HNW-adepten wordt productiviteitswinst gepropagandeerd als één van de grote plussen van het nieuwe werkconcept. De beloften vliegen je om de oren. Mooi allemaal. Maar hoe meet je de productiviteitswinst van HNW-afdelingen eigenlijk?
De invulling van duurzaam HRM-beleid heeft een vrij groot “zo zou het moeten”-karakter en staat daarmee op achterstand ten aanzien van bijvoorbeeld het financiële beleid. Wat er vooral aan ontbreekt is het economische elemement van duurzaamheid.
Nee, het is niet de bioloog Charles Darwin en ook niet de filosoof Daniel Dennett. Het is illusionist en skepticus James Randi. Een onderwerp wat me al een tijdje bezighoudt is scepticisme. Scepticisme heeft meerdere betekenissen. In de eerste betekenis is het een wijsgerige richting die stelt dat de menselijke geest van nature ongeschikt is om iets zeker te weten. In de tweede betekenis is het twijfelzucht. Scepticisme wordt vaak verward met cynisme. Dat is dus een misvatting. Bekende sceptici zijn de filosoof en lenzen slijper uit de 16e eeuw, Baruch de Spinoza, die zijn hele leven de menselijke natuur heeft proberen te doorgronden en de natuurkundige uit de 20e eeuw, Albert Einstein, die zei dat wetenschap kinderspel is en zeer primitief in vergelijking met de realiteit. Maar het is het beste wat we hebben. En natuurlijk de pater en logicus uit de 14e eeuw, William of Occam, die we nog steeds kennen van Occam razor. Occams razor wordt als methodologie gebruikt en houdt zoveel in dat de meest waarschijnlijke verklaring de simpelste verklaring is. Op wikipedia zijn nog talloze verfijningen te vinden. Sinds ik het boek de zwarte zwaan van Nassim Taleb heb gelezen kijk ik regelmatig op internet of ik weer wat nieuws kan vinden over dit onderwerp.
Van Peter Drucker wordt wel gezegd dat hij zo’n beetje eigenhandig management als vakgebied heeft uitgevonden. Titels als “The practice of management”, “Innovation and entrepreneurship”, “Managing for the future” en “Management Challenges for the 21st century” zijn echte klassiekers geworden. Hij heeft belangwekkende zaken te melden over innovatief organiseren.
Ieder jaar stelt het ministerie van EZ een subsidie regeling vast om innovatie te bevorderen binnen het MKB. De subsidieregeling voor de zgn. innovatie vouchers. De totale subsidieregeling bedraagt € 5 miljoen per jaar. Er bestaan 2 soorten. Kleine vouchers van € 2.500,- en een grote voucher van € 7.500,-. Bij de grote voucher moet ook door de ondernemer zelf een deel van de innovatiekosten worden betaald. Dit jaar werd er voor het eerst geëxperimenteerd via een pilot met private vouchers. Dat zijn vouchers die besteed kunnen worden bij een private kennispartij (= de markt). Dit in tegenstelling tot de publieke innovatievouchers die uitsluitend te besteden zijn bij grote kennisinstellingen (Universiteiten, hogescholen, TNO, MARIM, etc).
In het voorjaar van 2010 zal bij Van Duren Media een nieuw innovatieboek verschijnen van Richard Puyt en Edwin Lambregts. Het zal gaan over de vele misverstanden over innovatie die de ronde doen. Het is de bedoeling dat het een makkelijk leesbaar en praktisch boekje wordt. Geen intellectueel droogvoer dus, maar een vrolijke gids met tal val voorbeelden en tips. Anders dan andere innovatieboeken zullen wij ons niet beperken tot productinnovatie, maar ook aandacht besteden aan strategische en sociale innovatie.
Help mee! Voor de samenstelling van deze publicatie kunnen we wel wat hulp gebruiken. Verderop in dit artikel lees je hoe je kunt bijdragen. De beloning bestaat uit eeuwige roem in de vorm van een eervolle vermelding in het boek.
Omdat ik merk dat mijn vraag nog niet altijd direct goed begrepen wordt voeg ik ter verduidelijking de volgende metafoor toe. Dit is, t.b.v. de scherpte, wat gechargeerd en gebaseerd op mijn eigen ervaringen, er zullen ook andere zijn.
Stel de mens in de organisatie voor als een vis in een kom.
De reiswereld reageert verdeelt op de oproep van stichting GoDutch om de onterechte geïnde vliegtaks terug te geven aan de reizigers. Nadat eerst de reiswereld het probleem bagatelliseerde, beginnen ze nu onderling elkaar de schuld te geven. Zo verwijt de ANVR (de overkoepelende organisatie van de reisbureaus) dat de luchtvaartmaatschappijen het geld niet terugstorten. De ANVR gaat zelfs al zo ver dat ze die maatschappijen nu sommeren te betalen. Als de luchtvaartmaatschappijen dat weigeren, roept de ANVR de hulp in van de Consumenten Autoriteit (CA) en de Consumentenbond. OP het kantoor van de Stichting Go Dutch ontvangt Nyoman Smeenk dagelijks vele emailtjes en telefoontjes met vragen en klachten. Consumenten en reisbureaus zijn in verwarring over de afhandeling van de vliegtaks door de reisbranche.
Het 200 jarig bestaan haalt de papieren Staatscourant net niet. Vandaag verschijnt de gedrukte Staatscourant voor het laatst. De krant heeft dan precies 195 jaar bestaan. Vanaf 1 juli treedt de Wet elektronische bekendmaking in werking en zal Rijksregelgeving uitsluitend nog worden gepubliceerd op de website www.officielebekendmakingen.nl. Staatssecretaris Bijleveld neemt vandaag de laatste papieren versies van de Staatscourant, het Staatsblad, en het Tractatenblad in ontvangst. Gemeente, provincie, waterschap en publiekrechtelijke organisatie (SER, bedrijfs- en productschappen) kunnen vanaf 1 juli volstaan met het bekendmaken van nieuwe regelgeving op internet. Dit hoeft niet ook nog in een papieren uitgave. Het is de bedoeling dat bekendmaking van decentrale regelgeving via internet over een aantal jaren verplicht wordt.
Deze site blogt over innovatief organiseren, slimmer werken en sociale innovatie.

