De huidige crisis biedt kans voor een nieuwe economische ordening. De acute uitdagingen van de crisis zijn duidelijk. Overal ter wereld maken mensen zich zorgen om hun baan, hypotheek en pensioen. Daarnaast speelt de noodzaak om de klimaatverandering tegen te gaan en om nieuwe energiebronnen te ontwikkelen.
De Nederlandse samenleving lijkt rumoerig. Een gevoel van onrust op terreinen als de politiek, ruimtelijke ordening, economie en integratie bekruipt veel Nederlanders. Dat blijkt uit alledaagse zaken als wantrouwen in de politiek, ontevredenheid over de indeling van het land, kredietcrisis en de discussies over allochtonen. Velen van ons willen graag wat minder dynamiek in de samenleving, wat meer continuïteit en rust op macroniveau. Als we dat voor ons gevoel kunnen realiseren, voelen we ons beter thuis in eigen land. Als we onze samenleving kunnen innoveren, zijn we beter toegerust voor de problemen van deze tijd.
Eén van de meest intrigerende vragen over sociale innovatie vind ik of je sociale innovatie kunt versnellen, richten, als strategie kunt zien en ontwikkelen. Als definitie van sociale innovatie houd ik aan: “een vernieuwing van de arbeidsorganisatie gericht op talentontplooiing en prestatieverbetering”. Er is enige consensus over sociale innovatie, in de zin dat sociale innovatie op de werkvloer ontstaat en dat je als leiding de voorwaarden kunt scheppen om sociale innovatie te stimuleren (www.ncsi.nl) . Veel organisatieadviseurs maken bezwaar tegen een concept van maakbaarheid van sociale innovatie, omdat zij vinden dat sociale vernieuwing gepaard gaat met ruimte en vertrouwen geven aan medewerkers (wat leiders doen) en niet met macht en management (wat managers doen).
Deze site blogt over innovatief organiseren, slimmer werken en sociale innovatie.

