Waar de politiek zich in de formatie van de smeuïge kant liet zien, staat het bedrijfsleven, helaas, weer bol van beheersbaarheid en saaiheid. Ingegeven door druk op winstgevendheid en korte termijnresultaat. Linkerhersenhelft-denken heeft zich meester gemaakt van de managers. En dat vind ik jammer. Want waar liggen de beste kansen voor Nederland in de nabije toekomst? Kennis en creatie; resulterend in lucratieve patenten en vernieuwende diensten en business modellen die een markt niet volgen, maar zelf creëren. Door zelf te creëren realiseer je een markt voor je product. Denk maar niet dat Google, YouTube of Apple ooit een marktonderzoek hebben gevolgd.

• Tweet

Vorige week op CRM in 1 Day, vakcongres voor klantgericht ondernemen, hoorde ik een interessante opmerking van een van de keynote speakers. Het ging over social media en dit in combinatie met verschillen tussen generaties. Er werd gesteld dat neurale netwerken van kinderen er anders uitzien dan die van volwassenen. In de hoofden van onze kids zit blijkbaar een andere elektrochemische bedrading dan in die van u en ik.

• Tweet

Deze week had ik een discussie met een bedrijfsadviseur. Hij stelde dat een directeur (al dan niet eigenaar) geïnteresseerd is in slechts twee dingen: ten eeste geld en ten tweede mensen. Ik was het oneens met de man. Dat geld op één staat vond ik prima, maar op plaats twee mensen?

• Tweet

Ik ben fan van Ben. En dat, terwijl ik nog geen minuut met ze gebeld heb. Toch knap, denk ik dan, van Ben. De sleutel van het succes zit in eenvoud en ‘customer honesty’.

• Tweet

Ik word niet goed van het geklets en gezwets op social networks. Ooit dacht ik dat online netwerken effectief zouden zijn. Het tegendeel lijkt me nu eerder waar.

Wat is er aan de hand? Het Nieuwe Werken heeft z’n intrede gedaan. Kenniswerkers worden vrij gelaten in hun tijdsindeling, waar en vooral hoe ze hun werk doen. Als het maar resultaat oplevert. Nu ben ik zelf groot voorstander van flexibel werken, met bijbehorende vrijheid en verantwoordelijkheid. Werken vanuit je eigen waardes, toewerken naar je eigen dromen. Het kan allemaal, mits goed gefaciliteerd door een centrale organisatie, in veel gevallen de werkgever.

In de praktijk ligt het gecompliceerder. De sluipvijand van menig flexwerker doemt op. Eén waarvan je op het eerste gezicht niet zou zeggen dat het een vijand is. Je vertrouwt hem en schaart hem kritiekloos aan je zijde. Een wolf in schaapskleren. Te weten: het internet.

• Tweet

Hier moét over geschreven worden. “Vakantieganger komt niet los van zijn baan”, staat te lezen in het FD van 17 juli. Hoe is het mogelijk, denk ik, reeds na de derde zin.
Wat blijkt? Bijna de helft van de werknemers is op camping of strand met het werk bezig. Laptop en mobiel staan paraat om de dringende werkbehoeftes te bevredigen. Bijna 20% van de vakantiegangers checkt zijn zakelijke e-mail.

• Tweet

De commissie-Bakker houdt me bezig. Niet zozeer dat Peter zelf elke dag aan mijn bureau staat, maar meer dat ik hem voel opdringen in m’n hoofd. Hoe ziet dat eruit? In mijn hoofd is het een wanorde van jewelste. Grijze massa wordt constant en flikkerend opgelicht door elektrochemische verbindingen. Het is er druk. Door de ogenschijnlijke janboel loopt echter een structuur. Als je goed kijkt, zie je grote verbindingen die vaak voorkomen, noem ze snelwegen. Andere zijn kleinere vertakkingen, provinciale wegen, maar ook landweggetjes of routes die door te weinig gebruik niet meer actief zijn. Sinds kort heb ik daarboven een Tomtom. En deze heet: Bakker. Commissie-Bakker. En deze leidt me, hoe graag ik ook ergens anders naartoe wil, telkens naar hetzelfde eindpunt: zevenenzestig jaar.

• Tweet

…staat er te lezen in het Financieele Dagblad van afgelopen woensdag. Het gaat over de overtollige Unilever-medewerkers van de fabrieken in Loosdrecht, Vlaardingen en Delft. De vestigingen moeten dicht, er verdwijnen 474 banen.

• Tweet