Boeiend, boeiend. Net als Willem stond ik toch wel even te kijken van die 59%. Dan blijft er nog maximaal (!) 41% over voor de rol van de projectleider, om maar niet te spreken van andere rollen in projecten en programma’s. Hebben we niet gewoon te veel projecten waar we met z’n allen druk mee zijn? Is het niet beter om zaken volgtijdelijk aan te pakken in plaats van parallel? Op die manier kunnen opdrachtgever en opdrachtnemer in een veel stabielere context hun werk doen. Nu zie ik dat opdrachtgevers veel tijd en transpiratie kwijt zijn aan het knokken voor prioriteit en aandacht voor hun project. Geen wonder dat dan alle inspanningen gericht zijn op het dichttimmeren van de taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden.

Wat jij?

Edwin

Uit jouw tekst haal ik dat persoonlijke en directe betrokkenheid vereist zijn. De vinger aan de pols houden, haalbare stapjes zetten, goed monitoren en aan beide kanten openstaan voor aanpassingen en bijstellingen. Eigenlijk hebben we het dan over de kwaliteit van de relatie tussen opdrachtgever en projectmanagement. Tja, daar ontbreek het vaak aan. Soms is er zelfs nadat de opdracht is verleend en het project is gestart nauwelijks meer sprake van een relatie.
Komt dat ook niet omdat het projectmanagement het wel prima vindt om niet de hele tijd lastig gevallen te worden met een “bemoeizuchtige” opdrachtgever? Moet aan die kant ook niet wat veranderen?

Overigens is die 59% reuze interessant! Er is een boel kennis en goede raad beschikbaar over project management. Ik heb niet het idee dat veel daarvan gewijd is aan de kwaliteit van de relatie met de opdrachtgever. Misschien 10%, misschien helemaal niets?

Groet,
JRP