Bore-out = Onzin !

Lekker terecht bozig stuk, Edwin. Ik heb enkele jaren in de VS mogen wonen, -zelf verdiend met hard werken-, om materiaal te vergaren voor een boek over werken en toch gelukkig zijn. De mensen die zichzelf 'bore-out' durven noemen zouden eens een maand in de VS-cultuur moeten meedraaien!

P.S. Zou Rutte dit bedoelen met de 'terreur van de middelmaat'?

Kern van Edwin's betoog is dat hij vindt dat deze mensen meer initiatief moeten tonen om zichzelf uit de verveelde situatie te bevrijden. Voor de "gewone" werknemer op de werkvloer is dat niet altijd even gemakkelijk. Vooral bij grote bedrijven zijn er soms perioden waarin het rustiger is. Vaak krijg je dan klusjes die zijn blijven liggen en waar niemand vrolijk van wordt. Moet je dan maar meteen op zoek naar een andere baan?

Je zou het trouwens ook nog kunnen omdraaien: Zou het een leidinggevende niet moeten opvallen dat iemand weinig/geen werk heeft?

Natuurlijk heb je gelijk EC, het zou de leidinggevende ook op moeten vallen. In eerste instantie ben je verantwoordelijk voor je eigen (werk)geluk. Wat je kunt doen als het wat rustiger is? Allereerst leren genieten van die spaarzame weken in het jaar dat het wat minder druk is. Of een dag vrij nemen en iets leuks gaan doen. Trouwens, die rotklussen heb je in iedere baan. Een baan is als het goed is boeiend, pleziering, leerzaam en verdient goed, maar is nooit 100% van de tijd leuk. Ook rotklussen moeten gebeuren. Altijd nog beter dan verveeld uit het raam gaan staren toch?  

Hey, bore-out is geen onzin. Meestal heeft het gewoon met slecht management te maken. Het is erg dat jullie mensen die hier het slachtoffer van zijn lui noemen. Het doet mij denken aan mijn allereerste job. Ik was adjunct van iemand, maar die wou alles zelf doen. En dan maar roepen dat hij het razend druk had, terwijl hij mij de ganse dag aan mijn lot overliet. Dat was erg hoor. Alle mails en alle telefoons kwamen bij hem toe, ikzelf had gewoon geen enkele taak. Ik heb dit aangekaart, maar het sloeg als een boomerang in mijn gezicht ‘want als ik niks te doen had, dan was dat omdat ik geen initiatieven nam’ (que?moet je daarvoor niet eerst een beetje ingewerkt zijn? ). Ook de collega’s keerden zich tegen mij, ‘want hoe kan je nu de ganse dag niets te doen hebben?’. Uiteindelijk werd mijn contract niet verlengd. Aan wie dit tegenkomt zou ik zeggen ‘hou gewoon je kop en zoek een andere job’.

Edwin,
"kom uit je luie stoel en toon eens wat initiatief!"
kunt ge nog wat kortzichtiger te werk gaan? Wat een arrogante zelfvoldaanheid zeg. Ik heb vorige week mijn ontslag gegeven wegens een bore-out, en vandaag is de eerste keer dat ik (via vacature) de term gehoord heb, of zelfs maar door heb dat dit hier en daar een structureel probleem is. Ik zit hier al maanden te vragen naar meer werk, ik sta te popelen om iets anders te doen dan op het internet te surfen, en ik krijg kruimels toegeworpen. Enig idee wat dat met uw humeur kan doen? Nu goed, niet verwonderlijk dat iemand met zo'n nutteloze debiele functie als gij niet door heeft waar de klepel hangt. "Kom van uw lui gat af", idioot.

@Vincent,
Wat dat met iemands humeur kan doen is in mij na jouw reactie wel duidelijk, grappenmaker.
Edwin

Jij hebt duidelijk geen enkel idee van hoe dit voelt. Prijs jezelf gelukkig…

Ik zit in een job onder mijn niveau waar ik dagen aan een stuk hetzelfde moet doen. Ik heb reeds gesolliciteerd bij anderen, maar dan kreeg ik telken de boodschap dat er verandering in de situatie zou komen, dat ik een nieuwe functie zou krijgen enz…

Nu zit ik weer in die situatie, half augustus hebben ze mij beloofd dat ik een nieuwe functie zou krijgen. Er is momenteel echter nog geen vervanger voor de job waarin ik niks doe en dan vertrekt ook nog eens mijn bazin waardoor er daarvoor ook iemand anders gezocht dient te worden en natuurlijk krijgt dat prioriteit.

Ik kan je verzekeren als je een hele dag je werk gedaan hebt en dan wat rondsurft op internet of de domste dingen die andere mensen liever niet doen mag doen. Dan heb je 's avonds echt geen zin om nog actief naar een andere job te zoeken. En aangezien alles geblokkeerd is qua internet kan dit niet op het werk zelf.

Ik steek mijn tijd nu in mijn hobby's. Mijn werk is er om geld te verdienen. Moest ik het kunnen zou ik ontslag nemen, maar helaas heb ik als jonge-beginner het geld hard nodig…

Aangezien je niet weet wat het is om in zulk een situatie te moeten leven stel ik toch voor om een beetje meer begrip op te brengen voor de mensen die er wel in brengen.

Het zou je in ieder geval mooi staan….

@Edwin Ik wil niet zeggen dat de term Bore-Out onzin is of niet. Zelf kamp ik met het probleem dat ik al een aantal stappen heb ondernomen om ervoor te zorgen dat mijn werk weer interessant wordt. Hierin lijkt het erop dat ik alleen wordt tegen gewerkt. En ik hoor je denken: Neem een andere baan… Is best moeilijk als je net een huis hebt gekocht en toch een beetje zekerheid moet hebben.

 Voor wat betreft de lusteloosheid, prikkelbaar en andere verschijnselen: WAAR. Dit is wat ik nu voel. Als ik andere dingen aan het doen ben krijg ik weer energie. Was pas een week vrij (niemand die mij heeft gemist) en bloeide helemaal op. En ik heb echt niet stil gezeten!

Kortom: verveling doet wel degelijk iets met je en vaak kun je er zelf niets aan doen.

Wat een onattent artikel!
En onvolledig. Naast het tekort aan werk is de grootste oorzaak repetitief, ondergewaardeerd werk.

Vooral in de IT wereld is dit een veel voorkomend probleem. Je zou ervan versteld staan hoeveel hoogopgeleiden woren aangenomen met veel beloften en daarna verveeld zitten met idiote taakjes die eender welke middelbaar student kan afwerken.

Een bore-out is echt geen onzin.Ik ben adjunct van de directeur en de afgelopen twee jaar heb ik hier echt niks zitten doen. Mijn bazin is een narcistische alcoholiste die met moeite haar eigen pc aan en uit kan zetten. Daarenbovenop heeft ze een affaire met het afdelingshoofd, dus haar postje is verzekerd. Ze verhindert de hele tijd dat ik ook maar iets doe dat enig belang heeft, want stel je voor dat zou blijken dat ik wel iets kan en zij niet? Als je dan toch enig initiatief toont en met een nieuw idee voor een project, opleiding, … naar het afdelingshoofd stapt, toont deze niet enige belangstelling en wimpelt je af met een flauw excuus. Hij begrijpt trouwens toch niet waar het over gaat, dus waarom zou je ook….
Het maakt hier ook niet uit of er iets gebeurt of niet, geen haan die er naar kraait. Als je dan uit eigen beweging een artikel schrijft voor een nieuwsbrief die toch nooit zal uitkomen, vragen ze je nog 'of je dat wel zelf geschreven hebt, want dat kunnen ze toch moeilijk geloven'…
Jeeeeeeeeeeeeeeeeeeeesus…….
Gelukkig maar, volgende maand start ik mijn nieuwe baan!

Het grootste probleem ligt volgens mij niet bij de mensen maar bij de organisaties waarvoor ze werken. Deze vragen en eisen blijkbaar veel te weinig van haar medewerkers.

En wat dat 'Get a (work-)life!' betreft. Doe dat eens zelf. Als je je zo boos en druk maakt om anderen, heb je zelf blijkbaar ook niet veel te doen !

Tsjonge, wat een emotionele reacties allemaal. Wel met veel interesse gelezen trouwens. En de waarheid zal natuurlijk  weer ergens in het midden liggen….Geen oordeel van mijn kant dus

Wat me wel opvalt is dat toch veel mensen het gevoel hebben een soort van slachtoffer te zijn van hun situatie:
- Ik heb er zelf alles aan gedaan
- Ik krijg steeds nul op rekest
- Ik heb ook mijn verplichtingen en kan dus niet anders

Hoe begrijpelijk ik deze reacties ook vind (en dat meen ik), volgens mij ben je het uiteindelijk toch zelf die hierin de keuzes maakt. Het zijn misschien vaak keuzes uit 2 kwaden, maar het is wel jouw keuze.
Ik probeer zelf ook zoveel mogelijk de verantwoordelijkheid voor mijn keuzes bij mezelf te leggen. het nadeel is dat ik wel eens iemand of iets mis om tegen aan te trappen. En die spiegel is vaak erg confronterend. Het voordeel is dat ik wel zelf aan het roer sta van mijn leven. En dat vind ik een hele prettige gedachte! Er is namelijk niemand die het beter met me voor heeft dan ikzelf….
Succes allemaal!

Hoi Belie,
Na de ongemeen kritische reacties op mijn ongenuaceerde stukje (die ik zowel verwacht als gehoopt had) geeft jouw bijdrage mijns inzien precies weer waar ‘m de schoen wringt. Natuurlijk is onderbenutting van talenten niet (alleen) aan de betrokken werknemer te wijten, maar er is er maar één die er wat aan kan doen: ben je zelf!
Groet,
Edwin

@Edwin; je hebt gelijk, je moet er zelf iets aan doen. Maar het bestaat; aangenomen zijn voor een klus in een groot bedrijf en dan blijkt het allemaal om niets te gaan. En dan moet je kiezen, ga ik weg, ga ik ideeen aandragen. Dat laatste werkt ook niet altijd. Als je dan een paar maanden niet op je niveau presteert, kan het behoorlijk opbreken met lusteloosheid tot gevolg. De keuze tussen maandelijks je geld of een risico nemen, moet je wel goed afwegen en dat kost soms tijd. Dat en je moet maar het geluk hebben dat je snapt wat er precies moet veranderen.

Idem. 2 telefoontjes per dag en 15 mailtjes per dag. Ik moet er zijn want klanten betalen ervoor van We zijn open van 7 uur en 18 uur. Ik moest  aanwezig voor ze ben. Als ze me thuis lieten werken dan kan ik tenminste nog andere dingen tussendoor kunnen doen. Cursus gevraagd krijg ik niet,want het kost teveel!! Of het zitten dan niets kost.  Ze willen niet in me investeren. Ik werd ook met allerlei beloftes binnen gehaald. Cursus kon ik krijgen,leren hoe bepaalde applicaties werkte. Ik ben servicedesk medewerker. Gewoon met leugens binnen gehaald.
Want ze hadden mensen nodig!!
In het begin al in de eerste maand.
Ik was meer bezig met mijn pc op het werk die niet werkte problemen op te lossen Ik had 50 calls bij de helpdesk laten aanmaken in 2 maanden moeten doen. Ook mijn reiskosten kreeg ik niet omdat die plotseling zonder dat mensen dit wisten naar een andere afdeling werd geplaatst. Gevolg 4 maanden op mijn geld moeten wachten.
Moest ik een paar maanden op het minimum leven omdat mijn werkgever geen voorschot wilden geven. 1000 per maand is niet veel en altijd in de stress of je alles wel kon betalen.
Toen alles was oplost en ik een brief aan de directeur stuurde. kreeg ik uiteindelijk mijn geld. Hierna had ik niets te doen. Dan is 8 uur veel hoor. Tevens ook nog 4 uur per dag reizen met ov. Dat is een hoop stress.Een busaansluiting missen betekent 30 minuten wachten. Gelukkig is mijn contract niet verlengd.
Omdat er te weinig werk was.  Ze ERKENDE HET EINDELIJK!!
Kan ik gelukkig op zoek naar een andere baan. Ze hebben een uitstroombeleid,maar er staat niets in vast. Krijg ik maar 5 uurtjes inclusief reizen om een baan te vinden. Anders heb ik pech. Moet ik dan maar vanuit de ww solliciteren.  Een multinational die mensen liever in de ww heb zitten dan dat ze een baan zoeken. Ze realiseren zich niet dat werknemers ook potieniele klanten zijn.

Hallo, De schrijver van dit artikel heeft geen enkel wetenschappelijk bewijs voor zijn uitspraken. Hoe weet hij nou wat een ander voelt. Hij bepaalt zeker wie er geen bore-out mag hebben. Puur subjectief. Dom hoor, meneer Lambregts.

Ik snap dat een bore-out moeilijk te begrijpen is voor iemand die voldoening haalt uit zijn (vele)werk. Maar wat volgens mij 1 vd problemen is, is dat het een geleidelijk proces is. Je hoopt eerst dat het beter wordt (het is de beginfase, je moet je draai nog vinden in de nieuwe situatie,…), dan onderneem je enkele acties die tot weinig of geen veranderingen leiden. Tegen dat je dan door hebt dat de job echt niet gaat veranderen ben je al onzeker geworden, futloos… Echt waar, verveling zorgt voor twijfels (ligt het niet aan mij, neem ik wel initiatief genoeg id job) en op de duur voor futloosheid (of neerslachtigheid) om nog iets te ondernemen. Het is kwestie van uit die negatieve spiraal te raken.
Niet alle jobs en diploma’s zijn trouwens geschikt om veel eigen initiatief te nemen of bieden evenveel kansen. Voor iemand die bedrijven adviseert had ik toch wel een ruimere visie verwacht.

@Eline,
Als columnist/blogger probeer je soms dingen zwart-wit te stellen om reacties uit te lokken. Dat is met mijn artikel over bore-out zeker gelukt. Uiteraard zie ik ook wel in dat je sluipenderwijs in een bore-out kan geraken en dat je dan aan jezelf gaat twijfelen. Onlangs sprak ik nog een oud-collega die na vertrek bij Berenschot in zo’n situatie was geraakt. Degene die haar had aangenomen had gouden bergen beloofd (qua inkomen en uitdaging), maar daar kwam weinig van. Toen haar baas ook nog na 2 maanden het veld moest ruimen kwam mijn oud-collega helemaal in een vacuuum terecht. Gelukkig zijn de kaarten opnieuw geschud en heeft ze nu toch de positie in het bedrijf die ze graag wilde, maar dit hele proces heeft wel een half jaar geduurd. Ik snap dat dit iedereen kan overkomen en dat je mentaal sterk in je schoenen moet staan om je er weer uit te vechten!
Groet, Edwin

Momenteel zit ik dus in die situatie. Gereageerd op een mooie vacature, in het begin niet veel werk, denken dat het wel gaat beteren, initiatieven nemen, maar het haalt allemaal niets uit. Er is gewoon geen werk genoeg en we zitten met teveel mensen op de dienst. Ik ben al een tijdje echt gedeprimeerd en vind het moeilijk om op te staan ‘s morgens. Vandaag ben ik van ellende niet gaan werken. Nu, ik thuis zit gaat het beter en kan ik wat afstand nemen van de situatie. Ik ben nu sollicitatiebrieven aan het versturen. Bore-out is echt een sluipend gif hoor.

“@Eline,
Als columnist/blogger probeer je  …
Groet, Edwin”

-> Proficiat aan de mensen die op dit artikel reageerden, de auteur ziet nu blijkbaar wel in dat een bore-out bestaat.

Zelf wens ik veel moed toe aan de mensen die met een bore-out kampen. Laat niet met je sollen op je werk, wees creatief, probeer vanalles.. En misschien vind je wel een manier om hier uit te geraken!

Beste mensen, ik studeer Arbeid en Organisatie psychologie en voor mijn Bachelor doe ik onderzoek naar Bore-out, Daarnaast komen andere werkkenmerken aan bod. Volgens de wetenschap is bestaat het concept allang, alleen dan onder het kopje boredom. Bore-out is de populaire benaming van iets wat al 30 jaar bestaat. Echter door de  ontwikkelende wetenschap, zijn we steeds beter in het scheiden van symptomen zo blijkt dus nu dat veel mensen bore-out zijn ipv burn-out. De oorzaak hiervoor is vaak door de misfit tussen de persoon en de omgeving, veel werknemers zitten op de verkeerde plek doordat ze over- of ondergekwalificeerd zijn, te moeilijke of te makkelijke taken zorgen ervoor dat de aandacht lastig vast te houden is. hierdoor komen taken niet af, stapelen zich op en vervolgens zijn de symptomen van Burn-out aanwezig, (echter is de achterliggende oorzaak bore-out).

Goed waar ik naar toe wil is dat ik nog respondenten nodig heb om voor mijn onderzoek. Dus heb je een kwartiertje de tijd (omdat je je verveelt ) zou je dan mijn vragenlijst in willen vullen. op 8 juni gaan we de gegevens analyseren dus tot die tijd graag in vullen. Uiteraard zal ik een korte samenvatting geven van de resultaten, zodat jullie weer stof hebben om te discussieren.

http://respondents.netq.nl/nq.cfm?q=1a489567-de7d-93f8-b37b-5eddcc0efbd3

Alvast heel erg bedankt,

Groetjes Jochem Kramer

Eline, wat jij zegt daar heb je helemaal gelijk in. Je gaat inderdaad een aantal fases door, eerst vol hoop en zin en uiteindelijk kom je eruit als een onzeker persoon met veel stress. 

Ik heb het meegemaakt bij mijn vorige werkgever. Als je daar 1 taak per week af had, werd je op handen gedragen. En met die taak was ik gemiddeld 1 dag bezig. Als ik meer opleverde kon de organisatie het vaak niet aan omdat andere afdelingen nog niet zo ver waren. Ik heb naar werk gezocht binnen de organisatie en op ontwikkelingen ingesprongen maar toch, het vulde niet de dagen. Mensen in mijn omgeving zeiden vaak, relaxed toch helemaal niks doen voor dat geld wat jij verdient. En ik zou willen dat ik een dergelijke instelling had maar als ik eerlijk ben raakte het me gewoon zo erg. Ik ben blij dat ik verder ben maar ik weet nog heel goed hoe rot het voelt en ik hoop zoiets nooit meer mee te maken.

Ik herken mezelf in bepaalde verhalen van jullie. Mijn werk is ook totaal niet uitdagend. Ik spreid werk dat normaal in een dag kan gebeuren uit over een ganse week. Ontelbare keren heb ik mijn baas al gevraagd voor meer werk. Maar bijvoorbeeld op dinsdagmiddag krijg ik al te horen: ”We gaan nu niets meer kunnen opstarten, het is bijna het einde van de week ! ” Of op woensdag: “Volgende week gaan we dit en dat doen” maar wat met de rest van de week dan ??. Om echt ziek van te worden. Soms zit ik bijna te huilen aan mijn bureau omdat ik echt wil werken maar niets krijg. Dan denk ik bij mezelf dat het aan mij ligt en dat ik eigenlijk blij mag zijn dat ik nu een goedbetaalde job heb. Mijn zelfvertrouwen is enorm gedaald want door het weinige werk denk ik dat mijn baas denkt dat ik niet meer aan kan. Ik maak mezelf dan ook wijs dat ik eigenlijk niet veel kan. Ik ben aan het solliciteren maar door mijn laag zelfvertrouwen en specifiek diploma is dat ook niet zo gemakkelijk. Personen die het niet hebben meegemaakt, weten niet waarover ze praten maar dit is echt zo erg dat het je echt ziek maakt.  Hopelijk vind ik snel ander werk.

Als een Bore Out onzin is, zou een Burn Out ook onzin zijn’; “Doe gewoon wat rustiger aan” kan je dan zeggen.

Bore-out bestaat echt maar de enige therapy is dat je het niet tot je moet laten komen. Probeer de kersen uit je werk te plukken en de rest als bijzaak te zien.
Heb moeite om mijn huidige werkzaamheden in perspectief te zetten maar dat los ik niet op om daar maar over door te zeuren.
Kijk naar de toekomst, definieer de waarden voor jezelf die belangrijk zijn om energie van te krijgen. Zoek naar die waarden in je huidige functie of zoek naar een nieuwe baan waarin die waarden zitten.

Ik probeer het en langzaam aan kom ik uit het dal..

Goeie blog!

wel erg kort door de bocht. in veel werk situaties wordt eigen initiatief totaal niet gewaarderd of zelfs tegen gewerkt. dan is de enige motivatie het geld of stabliteit. voor veel mensen niet genoeg. het wordt tijd dat werkgevers motivatie serieus nemen dat is een goudmijn.