De interactieve bijeenkomst werd bijgewoond door ruim vijftig programma- en projectmanagers Het Nieuwe Werken van meer dan twintig grote Nederlandse werkgevers. De meeting stond in het teken van duurzame kantorenbouw en kantoorinrichting. Naast de presentatie van een aantal praktijkcases was er volop ruimte voor de deelnemers om met elkaar in discussie te gaan.

Duurzaamheid combineren met een moderne manier van werken is een logische keuze, die positieve effecten heeft op people, planet én profit. Door het aantal vierkante meters kantoorruimte terug te dringen en werknemers meer keuze te geven in waar en wanneer zij werken zijn veel kosten te besparen. Ook het energieverbruik en de CO2 uitstoot neemt drastisch af. Bovendien leidt een nieuwe en vrijere manier van werken tot tevredener en productievere werknemers. Dit is een echte win-win-win oplossing.

Huisvestingsadviseur Michel de Haan van Procore was één van de sprekers tijdens de drukbezochte bijeenkomst. Hij benadrukte dat bedrijven die met duurzaamheid en Het Nieuwe Werken aan de slag gaan wel goed moeten bedenken welke stijl van kantoorinrichting bij hen past. Zowel in look & feel als in functionaliteit moet het gebouw uitstralen waar de organisatie voor staat. Zorg dat uw medewerkers én uw klanten zich in het gebouw herkennen.

In de brainstormsessies die volgden op de presentaties benadrukten de deelnemers aan de bijeenkomst dat Het Nieuwe Werken staat of valt met een stevige betrokkenheid van het topmanagement. Over de aanpak die vervolgens gevolgd moet worden verschillen de meningen. De ene organisatie kiest voor de organische weg, terwijl anderen geloven in een strak geredigeerde aanpak vanuit één centraal concept. Ook hier is het weer belangrijk om een werkwijze te kiezen die bij de organisatie en de mensen past. Er is niet één juiste manier.

Begin 2012 zal Berenschot een High Level Group organiseren waarin de veranderstrategie centraal staat. Op 2 december 2011 is er nog een High Level Group gepland met twee andere hot topics als thema: cloud computing en bring-your-own-device (BOYD) binnen Het Nieuwe Werken.

De aandelenmarkten in Europa zijn sinds dit jaar al gedaald met 10 tot 25%, afhankelijk van het land van je voorkeur. Voor Nederland staat de teller al op -16% en het einde is nog niet in zicht. Beleggers en ‘de man in de straat’ zien met angst en beven een nieuwe recessie in de vorm van een dubbele dip tegemoet. Het kan altijd erger: in Italië is men inmiddels de burelen van de ratingbureaus Moody’s en Standard & Poors binnengevallen uit frustratie over het feit dat het land (terecht) in het klasje met stoute jongetjes is ingedeeld. Europese leiders volharden in het plakken van pleisters.

Wat zou Agnes van dat alles vinden? Wat betekent dit alles voor ons pensioenakkoord? Vol verwachting klopt ons hart. Maar in plaats van een grondig artikel over de impact van de huidige economische omstandigheden op de pensioendiscussie krijgen we een half-half portret voorgeschoteld met details over de jonge jaren van Jongerius. Over het feit dat ze vroeger thuis een uitschuiftafel hadden, dat Agnes vroeger op een katholieke turnvereniging haar radslag draaide (nu moeilijk voor te stellen) en dat ze Johnny Rep vroeger zo’n spetter vond. Wie zit hier op te wachten? Met welke agenda was verslaggeefster Danielle Pinedo naar de kopvrouw van FNV getogen? Op het einde van het stuk komt Jongerius nog even terug op Geert Wilders (de ‘duvel en zijn oude moer’ rel) en het robbertje straatvechten met FNV Bondgenoten voorman Henk van der Kolk. Maakt u geen zorgen mensen: Agnes en Henk zijn de beste vrienden. En nee, een deal met Geert zit er niet in.

De armoe van het artikel was blijkbaar zo groot dat er een foto van Agnes Jongerius paginagroot afgebeeld moest worden. Kom op NRC, hiervoor betaal ik geen honderden euro’s per jaar. Kom eens met een grondig interview. Dat is in het belang van alle Nederlanders én van de statuur van de krant!

In gesprek met Greenwheels oprichter Gijs van Lookeren Campagne

Een recente klantervaring met Greenwheels vormde vorige week de aanleiding voor een blog op dit platform. Ik schetste een aantal innovatiekansen die Greenwheels leek te missen. Greenwheels pakte de handschoen op en nodigde mij uit om door te praten over klantgericht innoveren.  Het is maandagmiddag, kwart voor drie, als ik de bescheiden trappen bestijg van het Greenwheels hoofdkwartier te Rotterdam. Direct voor de deur geen rode auto te bekennen en ook het karakteristieke logo ontbreekt bij de bel. Ben ik echt bij Greenwheels? Het blijkt wel zo te zijn. Op deze no-nonsense locatie werken zo’n 16 mensen aan het mogelijk maken van een avontuur dat voor mijn gesprekspartner Gijs van Lookeren Campagne, 16 jaar geleden begon.

Hij startte het bedrijf met zijn compagnon Jan Borghuis op basis van drie auto’s. Foto’s uit de oude doos tonen die typische Greenwheel auto in de Byzantium garage bij het Leidseplein. In dit eerste concept was de autosleutel te vinden in een kastje dat in de garage hing. Sindsdien heeft Greenwheels een lange weg afgelegd, waarbij de klant naar eigen zeggen altijd centraal heeft gestaan. ‘Zonder de klant hadden wij hier nu niet gezeten. Greenwheels is altijd volledig afhankelijk geweest van gebruikersfeedback’.

Dat dit in het meer recente informatietijdperk niet altijd zichtbaar is, kan kloppen. De website en het reserveringssysteem van Greenwheels waren nodig aan een upgrade toe en ik krijg dan ook de screenshots te zien van hoe deze eruit gaan zien. Hoewel oprichter Gijs van Lookeren Campagne zich niet wil vastpinnen op een datum, ‘je weet het maar nooit met ICT projecten’, denkt hij toch wel dat dit nieuwe reserveringssysteem snel live zal zijn. De belangrijkste verbetering is het feit zowel abonnees en geïnteresseerden precies kunnen zien waar een bepaalde auto staat en of deze beschikbaar is . Daar maakten veel mensen zich onnodig druk om.

Sinds januari is op de Greenwheels website ook te zien hoe Greenwheels via Social Media met haar klanten in contact wil treden. ‘Toen we op Twitter actief werden, hadden we verwacht dat we veel meer vragen zouden krijgen via dit medium. In de praktijk blijkt dat de meeste mensen nog steeds liever de telefoon pakken, iets waar wij overigens ook de voorkeur aan geven omdat dit het meest duidelijke en directe communicatiekanaal blijft.’ Op de nieuwe website, waarvan een deel al live staat, vind je sinds kort ook een feedbackbutton, getiteld ‘geef je mening’.  De button maakt onderdeel uit van een experiment waarin gebruikers  o.a. via Facebook in verschillende etappes om hun mening zijn gevraagd over het nieuwe reserveringssysteem. Meer dan 1500 mensen deelden op deze manier hun mening en de beste ideeën werden zelfs met cadeaus beloond.

Dat neemt niet weg dat de klant niet de enige stakeholder is in het Greenwheels business model. Een heel aantal innovaties die Greenwheels liever gisteren dan vandaag had doorgevoerd, vereisen met name medewerking van gemeentelijke diensten, zoals parkeerbeheer, bijvoorbeeld in het geval dat de Greenwheels parkeerplek bezet is door een auto die daar niet hoort te staan: een van de dingen die mezelf overkwam en mede naar aanleiding waarvan ik vorige week een blog schreef over Greenwheels. Tot op de dag van vandaag bestaan er grote verschillen in de snelheid en de vooruitstrevendheid waarmee overheidsdiensten Greenwheels als organisatie, en daarmee haar tienduizenden gebruikers, ondersteunt om het mogelijk te maken af te zien van die eigen auto.  Jammer, want het zou zo mooi zijn als Greenwheels echt samen kon optrekken met decentrale overheden en gemeentelijke uitvoeringsdiensten. Ook het slagen van een recente innovatie zoals de eerste elektrische Greenwheels auto’s die sinds februari rondrijden, hangt af van intensieve samenwerking met gemeentelijke diensten. Al is het alleen maar om de laadinfrastructuur te realiseren en deze te handhaven.

In de planning staan verder nog: de invoering van een chatfunctie op de website, voor mensen die dat prefereren boven bellen en een verbetering in het lokaliseren van de auto’s (je moet nu nog telefonisch de locatie doorgeven waar je een Greenwheels auto parkeert, mocht de voor jouw auto bestemde plek bezet zijn).

Op het verlanglijstje van Greenwheels staat dan nog:

• ..een einde maken aan het tijdperk van de vaste parkeerplek; de toekomst is dat de gebruiker zijn Greenwheels auto op willekeurige locaties in het land (of zelfs hier buiten) kan parkeren. De auto is nu reeds te lokaliseren  maar om daadwerkelijk op willekeurige plekken te kunnen parkeren, is op landelijk niveau een totale herziening van het huidige parkeervergunningenbeleid nodig. Het mogen duidelijk zijn dat dit nog wel even gaat duren.
• ..het mogelijk maken van het gebruik van een Greenwheels auto met je OV-voordeelurenkaart (op dit moment kunnen NS Business Card houders al heel gemakkelijk een Greenwheels auto reserveren, met diezelfde NS Business Card kun je zelfs de auto openen).

Een laatste grote wens van het Greenwheels team valt onder het kopje ‘internationale ambities’. Sinds de Greenwheels auto in Nederland niet meer uit het straatbeeld weg te denken is, zijn de ambities vergroot tot ‘Europa’. Met Duitsland als tweede markt en Engeland op de radar, is een verdere uitrol in Europa een toekomstperspectief dat wel de nodige energie geeft. En nu grote autoleveranciers als BMW en Mercedes eindelijk wakker lijken te worden en op hun beurt ‘car sharing’ initiatieven exploreren, lijkt de wereld er voor het Greenwheels team alleen maar dynamischer op te worden. Reden voor mij om dit bedrijf de komende tijd goed in de gaten te houden en te zijner tijd misschien zelfs weer een lidmaatschap te overwegen. Voor nu ben ik eerst maar eens ‘Greenwheels fan’ op Facebook geworden.

De totale out-of-pocket kosten voor de dag waren afgerond € 1.700 inclusief BTW, maar exclusief de flessen wijn voor de tafelvoorzitters. Over het arbeidsloon van de organisatoren zullen we het maar niet hebben

De totale opbrengst van de deelnemers bedraagt op dit moment € 1.755 inclusief BTW. Jawel, dat betekent dat we officieel uit de kosten zijn. En dat betekent meteen ook dat we dit jaar nog één of twee bijeenkomsten kunnen organiseren. Voor de statistici onder lezers: 16 van de 40 deelnemers hebben ons een bijdrage toegezegd. Het gemiddeld bedrag was daarmee bijna € 110 per donatie, met range uiteenlopend van € 20 en € 200. Helaas zijn er ook nog een aantal mensen waar we niets van vernomen hebben. Spijtoptanten kunnen zich nog melden via edwin_lambregts [at] yahoo.com

Alle bijdragen gaan in een grote pot, die we 100% zullen benutten voor nieuwe activiteiten van InnovatiefOrganiseren.nl. Naast de financiële bijdragen zijn er een aantal community-leden die ons hebben aangeboden om samen met hen een bijeenkomst te organiseren. Dergelijke ‘in natura’  bijdragen zijn natuurlijk net zo welkom als harde pegels. In de komende maanden gaan we met hen in gesprek.

Mocht je zelf goede ideeën hebben voor een volgende bijeenkomst of voor een andere activiteit, laat het ons dan weten!

[youtube: http://www.youtube.com/watch?v=R_TEDctG-x8]

De genodigden worden rond de klok van half één verwacht bij Seats2Meet in Utrecht. Wij hebben er zin in!

Op 13 februari plaatsten wij de uitnodiging op deze site en op enkele LinkedIn groepen. Inmiddels hebben bijna honderd mensen interesse getoond. Helaas kunnen wij er maar veertig toelaten. Een speciaal samengestelde commissie (Richard Puyt en  Edwin Lambregts) heeft zich op de lijst met aanmeldingen gestort en de veertig deelnemers hebben inmiddels hun bevestiging per e-mail ontvangen. Degenen die de boot missen hoeven niet te wanhopen: wij zullen jullie via www.innovatieforganiseren.nl op de hoogte stellen van de uitkomsten en we staan (uiteraard!) open voor verbeteringen en aanvullingen.

Het belooft een leuke middag te worden. Een breed samengestelde groep mensen die elkaar nog niet kent gaat zich buigen over de vraag hoe de kennisintensieve organisatie er in 2020 uit ziet. Wat je noemt een uitdaging! Dat wordt hard werken en tussen de babylonische spraakverwarringen door zal er hopelijk ook gelachen kunnen worden. We sluiten af met een netwerkborrel waarbij we elkaar kunnen feliciteren of condoleren met de resultaten.

Waar zit de vliegtaks?
De onterechte geïnde vliegtaks zit voor een klein deel bij reisbureaus, zover die het hebben teruggekregen van de luchtvaartmaatschappijen. Voor het grootste deel bij de honderden luchtvaartmaatschappijen die op Schiphol vliegen. Gelukkig doen niet alle luchtvaartmaatschappijen moeilijk; onze nationale trots de KLM geeft het goede voorbeeld. De BARIN (overkoepelende organisaties van luchtvaartmaatschappijen) merkt wel fijntjes op dat bij de invoer van de vliegtaks de luchtvaartmaatschappijen uit eigen zak voor veel reizigers heeft betaald. Waarom zegt BARIN dit eigenlijk? Ze zoeken toch geen argumenten om nu niet terug te betalen? lacht Smeenk.

De politiek
De staatssecretaris de Jager heeft zich gehaast om uit te spreken dat hij geen partij is in het verhaal; het betreft een civiele zaak tussen de reiziger en de reiswereld. En bij de reiswereld ontbreekt centrale regie. Elke partij kan doen waar hij zelf zin in heeft. Vooral de reizigers van buiten Nederland worden hiervan de dupe. Voor hen wordt nauwelijks iets gefaciliteerd. Maar dit is wel verreweg de grootste groep, waar tientallen miljoenen aan vliegtaks aan teruggegeven behoort te worden. Maar omdat die reizigers geen flauw benul hebben van de vliegtaks lijkt  het net alsof er  een stilzwijgende afspraak gemaakt door de reiswereld: psst, niets zeggen.

Knelpunten
De drie grootste knelpunten in de teruggave van de vliegtaks  zijn:

a. Het ontbreken van centrale regie.
b. Onduidelijkheid wie voor de administratieve kosten opdraait.
c. Het bereiken van buitenlandse passagiers.

Convenant
Bij ontbreken van regie, ligt het voor de hand om afspraken te maken tussen vertegenwoordigers van de verschillende betrokkenen. Een convenant, waarin afgesproken wordt hoe e.e.a. dient te verlopen en wat de bestemming is van het geld dat niet teruggegeven wordt.  De stichting GoDutch stelt voor om de niet geclaimde vliegtaks alsnog aan te wenden voor de oorspronkelijke doelstelling: CO2 reductie. En het bereiken van de buitenlandse reizigers is vrij simpel; bijna alle reizigers reizen via Schiphol. GoDutch wil daar de vliegtaks gaan teruggeven. De plannen hiervoor zijn uitgewerkt, maar de reiswereld reageert nog onverschillig. Het lijkt alsof de reiswereld nog steeds wacht op  staatssecretaris de Jager wacht om een een gebaar te maken.

Wordt vervolgd

De huidige praktijk van de registratie van bijwerkingen
Geneesmiddelen veiligheidsbewaking (pharmacovigilance) wordt in Nederland uitgevoerd door Lareb. Er is een enorme ‘onderrapportage’ van bijwerkingen. Schattingen gaan er vanuit dat maar 5% van alle bijwerkingen worden gemeld . In de bijwerkingen databank van Lareb staan 80.000 meldingen met bijwerkingen van geneesmiddelen. Van die 80.000 zijn er 160 meldingen van ‘onverwacht therapeutisch effect’. Dit is vaktaal voor positieve bijwerkingen. (0,2 procent van alle meldingen). Het huidige systeem is ingericht op het detecteren van schade (harm) en niet op het registreren van positieve bijwerkingen (benefits). Even ter vergelijking, de WHO hanteert een lijst van 6.000 termen om schadelijke bijwerkingen te registreren! Het instrument van ‘post marketing safety monitoring’ is niet geschikt op positieve bijwerkingen op te sporen. Hier zijn we nog teveel afhankelijk van serendipiteit, aldus Jerry Labadie, expert in geneesmiddelen bijwerkingen en werkzaam bij het Uppsala Monitoring Center van de WHO.

Hoe moet het dan wel?
In het artikel in Science worden een aantal radicale ontwikkelingen geschetst. (1) Patiënten en hun familie zijn bereid om zelf tijd en geld te investeren in het initiëren en ontwerpen van geneesmiddelen onderzoek programma’s. (2) DNA onderzoek is betaalbaar en wordt door commerciële partijen op de markt gebracht. (3) De opkomst van ziekte georiënteerde sociale netwerken op het internet die ondersteunen bij het vertalen van onderzoeksresultaten in nieuwe behandelingsmethoden. De samenkomst van deze drie ontwikkelingen heeft geleid tot radicale nieuwe mogelijkheden voor geneesmiddelen onderzoek op wereldschaal. Jeff Howe (Wired) noemt deze vorm van consumenten activisme crowdsourcing. De kans op serendipititeit neemt exponentieel toe en hiermee kunnen de positieve bijwerkingen van bestaande medicijnen eerder worden geïdentificeerd, waardoor deze medicijnen ook voor andere indicaties kunnen worden voorgeschreven. Dat gebeurd nu ook wel, maar dat heet off label use, waarbij de arts zelf bepaald om af te wijken van standaard behandel protocollen. De auteurs in Science noemen het voorschrijven van hetzelfde medicijn voor meerdere indicaties repurposing en repositioning. Dit is tevens hun antwoord op de crises waar de farmaceutische industrie zich in bevind. De bronnen van inkomsten lijken hiermee veiliggesteld.

Wat betekent dit in de praktijk?
Productontwikkeling verandert van trail and error naar educated guesses. Hiermee kan sneller en kostenefficiënter onderzoek worden gedaan. De verdienmodellen op basis van patenten moet op de helling. De huidige praktijk zijn patenten op basis van ‘composition of matter’, wat zoveel betekent als de samenstelling van een product gericht op 1 indicatie. De nieuwste patenten zijn gericht op het verkrijgen van intellectueel eigendom op toepassingen van het medicijn, de zogenaamde ‘method of use’ patenten. Nieuwe businessmodellen en visionaire hervormingen op het gebied van wet- en regelgeving zijn onmisbaar om maximaal profijt te trekken van deze nieuwe aanpak. Echter, is dit fictie of wordt het realiteit?

Wie ben je en wat doe je in het dagelijks leven?
Mijn naam is Nyoman Smeenk en ik rond mijn studie Digitale Communicatie aan de Hogeschool van Utrecht af. Met de stichting Go Dutch combineer ik studie en werk. Ik ben gespecialiseerd in Communicatie Systemen.

Wat beoogd de stichting Go Dutch?
Onze stichting zet zich in voor de belangen van de reiziger in het algemeen en voor het terugvorderen van de vliegtax voor binnen- en buitenlandse passagiers bij de reiswereld in het bijzonder. We proberen hierin samen op te trekken met Schiphol. Ook in de reiswereld hebben we goede contacten met de ANVR. We onderschrijven de gedachte achter de vliegtax en vragen aan de (veelal zakelijke) passagiers om hun rechten op belastingteruggave aan onze stichting over te dragen, zodat wij hun gezamenlijke claims kunnen doneren aan een goed doel. Hiermee komt het geld toch nog ten goede aan de doelstelling van CO2 emissie reductie. We hebben de afgelopen week al meer dan 5000 claims geregistreerd.

Hoe ben je op dit idee gekomen?
Het was 1 April 2009 en ik had die ochtend in de metro-krant een actie van reisorganisatie OAD gelezen. Zij gebruikten de  vliegtax teruggave als reclamestunt om extra klanten te trekken.  Dit heeft me aan het denken gezet en ook aangezet om meer over de vliegtax te weten te komen. Eerst ben ik op zoek gegaan naar informatie en heb een partij partijen gebeld die hier over gaan (zoals de ANVR, BARIN, Schiphol en KLM). Nadat ik een goed beeld had gevormd over de feitelijke situatie viel mij op dat vooral de Nederlandse reizigers heel veel klachten hadden. Sommige claims van reizigers werden helemaal niet uitbetaald en andere reizigers werden van het kastje naar de muur gestuurd. Om een de krachten te bundelen heb ik een website geopend, waar de reizigers hun tickets kunnen registreren. Daarnaast heb ik de Stichting Go Dutch opgericht. Het oprichten van de stichting Go Dutch en de afhandeling van de claims is tevens het onderwerp van mijn scriptie.

Hoe ziet de toekomst eruit?
De stichting Go Dutch wil naast de Nederlandse passagiers ook de buitenlandse passagiers gaan bereiken. We denken aan een stand op Schiphol om daar nog meer tickets te laten registreren. Degene die de tickets doneren aan de stichting krijgen een tegoedbon. Uiteindelijk willen we in samenwerking met de reisbranche een convenant gaan sluiten om het niet geclaimde bedrag te doneren aan een goed doel ten behoeve van CO2 emissie reductie.

Kunt u in het kort iets vertellen over uzelf (bv. werkervaring, werkkring)?

In 2003 ben ik begonnen aan de opleiding Human Logistics aan de Hogeschool van Amsterdam. Deze opleiding leert men de kunst en kunde van het efficiënt en effectief organiseren van o.a. evenementen. Het organiseren van evenementen is een logistiek kunstwerk. Tijdens de opleiding Human Logistics heb ik mijn eigen bedrijf Master Productions opgestart. Hiermee organiseer ik (co)evenementen, geef ik lessen over de evenementenscene en DJ Master Classes daarnaast verhuur ik zowel artiesten als wel de geschikte apparatuur voor evenementen tot 2000 man. Naast Master Productions ben ik werkzaam geweest bij de gemeente Haarlemmermeer, alwaar ik mij bezig heb gehouden met hoe zij evenementen efficiënter organiseren. Verder ben ik werkzaam geweest bij de Amsterdam RAI op de afdeling account management.

Hoe bent u terecht gekomen bij de LinkedIn community van Innovatief Organiseren?

Via één van mijn klasgenoten van de HvA ben ik bij jullie terecht gekomen. Ik zag de artikelen en deze lijken mij zeer nuttig. In deze tijd van recessie is innovatief organiseren één van de voorwaarden om te overleven. Ik hoop daarom ook nog veel nuttige informatie te vinden via de community.

Wat verwacht u van de LinkedIn groep?

Ik denk voor de LinkedIn groep interessant te zijn doordat ik met Master Productions veel lessen geef op zowel voorgezet- als het hogere beroepsonderwijs. Ik geef daar lessen over hoe organiseren is te vertalen naar procesmatig werken. De leerlingen zijn altijd geïnteresseerd in handige tips en links waar zij informatie vandaan kunnen halen. Ik zal de LinkedIn groep van Innovatief Organiseren ook zeker hierin meenemen.

Wat maakt het weblog voor u interessant?

Mijn interesse gaat voornamelijk uit naar het innovatief ondernemen en organiseren van evenementen.

De 2e druk van ons boek Dat kan Beter! is reeds onderweg naar Koen.

Lid worden van de LinkedIn community van Innovatief Organiseren kan hier.