Vorige week op CRM in 1 Day, vakcongres voor klantgericht ondernemen, hoorde ik een interessante opmerking van een van de keynote speakers. Het ging over social media en dit in combinatie met verschillen tussen generaties. Er werd gesteld dat neurale netwerken van kinderen er anders uitzien dan die van volwassenen. In de hoofden van onze [...]
Er zijn maar weinig beroepsgroepen die zo gefocust zijn op verandering als die van de organisatieadviseur. Het opleidingsprogramma van de gemiddelde adviseur heeft dan ook vrijwel zeker een module ‘Leren Veranderen’. Wat er in dit programma wordt onderwezen kan echter van dag tot nacht verschillen en ik moet eerlijk bekennen dat ik niet eens meer precies weet wat ik ooit ben onderwezen.
Mijn vrouw en ik zijn verslaafd geraakt aan de ‘Dog Whisperer’. Ieder weekend kijken we trouw hoe Cesar Millan het meest extreem ontspoorde gedrag van honden vaak in luttele minuten normaliseert. Daarna komt het echte werk. “I rehabilitate dogs and I train people. I am the Dog Whisperer.” In 20 jaar ontwikkelde een Mexicaanse vluchteling zich ongemerkt tot de psycholoog van Amerika. Inderdaad: niet van de honden, maar van de mensen. Naar Dr Phil kijkt geen Chihuahua meer.
Wat weten we eigenlijk over management?
Boekenkasten staan vol met ‘theorieën’ en ‘best practices’ en menig consultant komt de oplossing voor het probleem verkopen, maar wat is hiervoor het bewijs? Een nieuwe manier van denken over management heeft enkele jaren geleden zijn intrede gedaan. De school van het evidence-based management. Geïnspireerd op evidence-based medicine wordt er nu geprobeerd een vertaling te maken naar management (evidence-informed practice zou een betere term zijn).
Let wel, dit is geen nieuwe toverformule. De ervaring van de manager (professional is een betere term), de context waarin de beslissing wordt genomen en natuurlijk het type vraag waarover een besluit moet worden genomen zijn allemaal een onderdeel van het uiteindelijk besluit. De waarheid of de beste oplossing bestaat niet. Het helpt wel om te weten of een interventie al eens is onderzocht en onder welke voorwaarden het ook daadwerkelijk effectief is. Maar, er zijn nog een groot aantal obstakels.
Volgende week begint de jaarlijkse bijeenkomst van de Academy of Management in Montreal. Dit jaar is het thema Dare to Care. Er worden dit jaar tijdens de Academy 7.231 papers gepubliceerd, 1.801 workshops/lezingen/seminars gehouden en er worden zo’n 8.000 mensen verwacht.
Vanwege de wereldwijde recessie is er gekozen voor het thema ‘Dare to Care’ om managers en management onderzoekers uit te dagen om na te denken over de consequenties van hun handelen ten aanzien van productie en consumptie voor de leefomgeving. Duurzaamheid en een duurzame toekomst hebben hun intrede gedaan.
Dit jaar ga ik zelf ook eens kijken op deze grootste bijeenkomst van onderzoekers en consultants op het gebied van management en organisatie in de wereld.
Ik weet zeker dat het je gebeurd is. Je had een geweldig goed idee, ging er mee naar je baas en die reageerde enthousiast. Toch is het idee nu niet gerealiseerd.
Je baas mompelde nog wat mitsen en maren, maar dat hoorde jij al niet meer. Je idee werd positief bevonden; dat is wat telde. Wat is er dan toch gebeurd? Hoe kan het dat jouw idee het uiteindelijk niet haalde?
Je realiseert het je waarschijnlijk niet, maar er zijn vier redenen waardoor jij hier zelf een belangrijk aandeel in hebt. Dus niet alleen een vingertje naar je baas. Ook jij had beter moeten weten en anders kunnen doen.
Op het gebied van kantoorinnovatie en thema’s als ‘Het Nieuwe Werken’ of ‘Anders Werken’ zijn – en worden nog steeds – veel waardevolle initiatieven ontplooid tot innovatie van kantoren, werkplekken en manieren van samenwerken. De organisatie van werk en nieuwe inrichtingsvormen staan hierbij over het algemeen centraal, vaak op basis van beschikbare technologische innovaties.
Deze initiatieven veronderstellen echter een vrij klassieke ordening van werk uitgaande van de keten ‘werkgever – werk – werknemer – huisvesting en faciliteiten’. Ik verwacht dat deze veronderstelling op de lange termijn niet meer klopt omdat er in de nabije toekomst belangrijke verschuivingen plaats zullen vinden in deze ordening van werk.
Dit artikel is deel één van een vierluik en verscheen eerder in vergelijkbare vorm als artikel in het vakblad Leren in Organisaties.
In de goede academische traditie is er weer eens discussie over “het vakgebied” management. Sceptische denkers stellen dat we met onze kennis over management nog in de middeleeuwen zitten (of zoals prof. Mastenbroek zegt, de vroegwetenschappelijke periode…). We worden omringt met alchemisten (lees: managers en consultants) die ons graag laten geloven dat ze lood in goud kunnen veranderen. Gezien de stortvloed aan artikelen over mislukte reorganisaties, projecten en falende zonnekoningen is er waarschijnlijk wel iets aan de hand. Want wees nou eerlijk, waar baseren al die managers en consultants hun stellige uitspraken op? Waarschijnlijk een mengeling van anekdotische bewijsvoering en onderbuikgevoel. Maar, kunnen deze stellingen/uitspraken ook de toets der kritiek doorstaan? Welke bewijs kunnen ze aanreiken over de bewezen werkzaamheid van de voorgestelde aanpakken?
Als er een award bestaat voor ‘Het Meest Blije Thema’ dan mag de prijs dit jaar wat mij betreft uitgereikt worden aan Het Nieuwe Werken. Het werkconcept HNW is in korte tijd een ware hype geworden. Er is geen zelf respecterende bank, verzekeraar, provincie of gemeente in Nederland te vinden die er niet mee bezig is of er tenminste over nadenkt.
Zoals dat met hypes gaat worden de voordelen van het nieuwe concept tot grote hoogten opgehemeld en wordt er nauwelijks aandacht besteed aan de valkuilen en beperkingen. HNW wordt met veel technology & consultants push de markt op geduwd. Maar wie met zijn nagel door het laagje chroom heen krast ziet dat de torenhoge beloften meestal niet zijn gebaseerd op harde cijfers. Het is hoog tijd voor wat nuchterheid. Beide beentjes op de grond graag!
Deze site blogt over innovatief organiseren, slimmer werken en sociale innovatie.


Laatste reacties
@Eric Alkemade, dank voor de rake beschrijving van het tijdsbeeld waarin we zitten. …
reactie op: Meer arbeidsmobiliteit door zelfsturingMijn auto was aan zijn eind gekomen in Alkmaar op de snelweg. Er was geen redden meer…
reactie op: Hoe klantgericht innoveert Greenwheels?Krijg ik wel alles wat mijn medewerkers mij zouden kunnen geven??? Nee, en als die…
reactie op: Het psychologisch contract: duurzame energie door verbinding