Op 30 november 2010 organiseert MKB Krachtcentrale de wedstrijd “het Slimste Bedrijf van 2010”. De verkiezing van de winnaar vindt plaats tijdens de Energiedag 2010 in Arnhem. Onder het motto: ‘Laat nieuwe energie door je bedrijf stromen’ komen ondernemers en hun medewerkers uit het hele land bij elkaar in het voormalig hoogspanningslab van de KEMA om te ervaren wat slimmer werken oplevert. Melek Usta, directeur Colourful People en voormalig lid van het Innovatieplatform, zal namens de jury de genomineerde kandidaten voor de wedstrijd ‘Slimste Bedrijf 2010’ voorstellen. De ondernemers die op de Energiedag aanwezig zijn, stemmen wie van de genomineerden uiteindelijk de titel ‘Slimste Bedrijf 2010’ verdient.

Slimmer werken biedt antwoord op vraagstukken in onze veranderende maatschappij zoals een toenemende krapte op de arbeidsmarkt. Hogere productiviteitsgroei door de talenten van medewerkers te benutten, hen te betrekken bij innovatie en het bedrijf en de processen anders in te richten: dát is Slimmer Werken. Uit onderzoek van het Innovatieplatform blijkt dat bedrijven die slimmer werken negen procent hogere productiviteit hebben dan bedrijven die het slimmer werken niet toepassen.

Voor de MKB-er, de grootste vertegenwoordiger van ondernemend Nederland, valt er dus veel winst te halen door Slimmer Werken. De verkiezing van het Slimste Bedrijf van 2010 laat ondernemers ook nog eens zien hoe door flexibele werktijden, procesverbetering en/of participatief management veel meer bereikt kan worden. De wedstrijd is bovendien bedoeld om collega ondernemers te inspireren en te stimuleren het slimmer werken in hun eigen organisatie toe te passen.

Gerenommeerde jury

Een deskundige jury selecteert voorafgaand aan de Energiedag drie finalisten uit de ingezonden Slimmer Werken cases. De jury bestaat uit o.a. Melek Usta (Colourful People), Alexander Rinnooy Kan (SER), Ton de Korte (NCSI) en Jos van de Werken (Syntens). Ondernemers die deelnemen aan de Energiedag kiezen de uiteindelijke winnaar. Dit jaar is de MKB Krachtcentrale gesteund door haar ambassadeurs: Melek Usta (Colourful People), Alexander Rinnooy Kan (SER), Loek Hermans (MKB-Nederland), en Anja Jongbloed (FNV Bondgenoten).

Meedoen?

Denkt u dat uw bedrijf in aanmerking komt voor een nominatie? Kijk dan op de website www.mkbkrachtcentrale.nl/energiedag-2010/wedstrijd naar de criteria en stuur de gevraagde antwoorden in. Dat kan tot 1 november 2010. Misschien sleept u de titel ‘Slimste Bedrijf 2010’ in de wacht.

Met de opkomst van web 2.0 wordt muziek en nieuws steeds meer geïndividualiseerd en ‘on demand’. Community’s concentreren zich rondom specifieke onderwerpen en smaken. Het gevolg daarvan is dat de volle breedte verloren gaat. Het aanbod is er nog wel, maar je kiest ervoor om het niet allemaal meer in je op te nemen. Evergreens bestaan straks alleen nog in de beslotenheid van je eigen kringetje van gelijkgezinden. Buitenstaanders kunnen zich er makkelijk aan onttrekken als ze dat willen. ‘Het grote publiek’ raakt steeds verder gefragmenteerd en daardoor moeilijker bereikbaar. Door deze conclusie te trekken toont De Jong volgens sommigen aan een hoogbejaarde cultuurcriticus te zijn.

Toch heeft de trendwatcher volgens mij wel een punt. Het gaat er niet om of het goed of fout is, of je er blij van wordt of niet. Het is een feit dat web 2.0 de uniforme massa fragmenteert naar kleinere community’s. En wat voor muziek geldt, gaat denk ik ook op voor andere zaken. Binnen beroepsgroepen bestaat er vaak zoiets als een algemene Body of Knowledge die min of meer afgebakend is. Maar wat als we werkelijk toegroeien naar een netwerkeconomie met los-vast verbindingen, waarin ieder zijn eigen specialistische kunstje doet? Hoe zit het dan met de ontwikkeling van onze eigen Evergreens en kennis en vaardigheden? Hoe bouw je dan als organisatie nog een eigen identiteit op?

Mijn inschatting is dat er in de toekomst wel degelijk behoefte zal (blijven) bestaan aan Evergreens, dus aan gedeelde ervaringen. De fragmentatie die nu plaatsvindt via het internet zal ook zijn grenzen kennen. We worden niet allemaal individualisten. Tenslotte is een ervaring alleen maar leuk als je ‘m kunt delen met anderen. En de beste ervaringen doe je op door buiten je eigen kringetje te denken. Dus mocht je van hip hop houden, luister dan ook eens naar André Hazes!

Onlangs gaf ik twee workshops voor een groep werkgevers in de financiële sector over de aanpassing van hun beloningsbeleid: van (open einde) regelingen naar een groter deel vast. In het plenaire deel van het programma hield een beloningsexpert van een gespecialiseerd bureau daar een pleidooi voor de stelling dat “variabele beloning er nu eenmaal bij hoort”. Blijkbaar hebben we nog niet genoeg geleerd. Kijk naar onderstaand fimpje en oordeel zelf.

Uit de sociale wetenschap is allang bekend dat prestatiebeloning alleen in specifieke gevallen leidt tot betere resultaten. Dit soort onderzoek vindt doorgaand in de V.S. plaats, zo’n beetje het walhalla van de bonuscultuur. In bijgaand filmpje zien we Daniel Pink, die een vurig pleidooi houdt voor evidence based management en het afschaffen van prestatiebeloning voor functies waar creativiteit en oplossend vermogen wordt gevraagd.

[youtube: http://www.youtube.com/watch?v=R_TEDctG-x8]

Klik door op dit bericht om een indruk te krijgen van hoe hard het nu echt gaat met social media. Blijft deze ontwikkeling een exponentiële lijn volgen of krijgen we (over een paar jaar) een kentering?

Persoonlijk had ik nog nooit van ontvrienden gehoord. Ontvrienden betekent zoveel als het opschonen van je relatienetwerk op sites als Facebook, Twitter, Hyves, Plaxo of LinkedIn. Na een ongebreidelde groei van de sociale media wordt het blijkbaar een trend om terug te gaan naar de kern.

Laat je door dit bericht niet onthouden van aanmelding voor onze nieuwsbrief of LinkedIn groep! Wij beloven dat we je niet ontvrienden (als je je gedraagt tenminste)

Terug naar gisteren. Waar ging de bijeenkomst van Nework over? Het gekozen onderwerp was “gedrag, in het licht van de netwerkorganisaties”. Het gekke was dat de bijdragen van Inge van den Broek en Ronald van den Hoff wel langs dit onderwerp scheerden, maar zonder het doel exact te raken. Dit deerde overigens niemand. Natuurlijk hadden hun verhalen wel raakvlakken met het thema van de dag, maar zoals u weet hangt altijd alles met alles samen.  

Inge van den Broek vertelde met passie over haar fascinatie voor de werkende mens en voor zijn/haar IQ, EQ en CQ. Die IQ en EQ kende ik al, maar nu blijk ik ook een CQ te hebben. CQ staat voor creatieve coëfficiënt. Er zijn mensen die een dominant IQ hebben, terwijl anderen juist erg van CQ zijn. Mensen die een dominant EQ hebben schijn je in onze Westerse samenleving maar weinig tegen te komen. Van den Broek vertelde ons over het belang van een goede balans tussen de drie Q’s, waarbij het volgens haar hard nodig is om onze CQ te versterken als we willen overleven in de informatiemaatschappij. Zij illustreerde dit met een aantal grappige voorbeelden, waaronder een aantal uit haar eigen carrière als hockeyinternational. Toch maar eens aan Inge vragen waar nu de SQ is gebleven: de sociale coëfficient. Onzerzoekers zoals de Amerikaanse Danah Zohar kennen nog een andere SQ: de spirituele coëfficiënt.

Vervolgens kwam Ronald van den Hoff aan bod. Ik had gehoopt dat hij ons vooral mee zou nemen in zijn business model. Ik vind dat namelijk nogal bijzonder, maar wellicht meer daarover in een toekomstige posting. In plaats daarvan ging zijn verhaal voor 90% over de democratisering van onze samenleving via het internet. De burger pikt het niet meer dat er van ‘bovenaf’ bepaald wordt hoe hij zich dient te gedragen en besluit daarom zijn zaken buiten de bestaande (verstarde) instituten zoals overheden en bedrijven te regelen. Dit zijn niet overigens niet de termen van Van den Hoff gebruikte. Hij benutte andere woorden, maar die ben ik vergeten want zijn presentatie ging in zo’n moordend tempo dat er nauwelijks tijd was om e.e.a. te overdenken en op te slaan. Gelukkig waren er vele (soms heel vermakelijke) voorbeelden zoals My Football Club, waardoor de crux van zijn betoog toch goed is blijven hangen.

Al met al een geslaagde middag. Niet alleen de sprekers waren van een goed niveau, maar ook de kwaliteit van het toegestroomde publiek (zo’n veertig in getal) mocht er zijn. Wilt u de volgende keer ook meedoen? Ga dan naar de LinkedIn pagina van Nework en meld je aan. Vergeet trouwens ook niet om je nog even voor onze eigen LinkedIn groep aan te melden

De onderzoekers van Stanford University deden onderzoek onder honderd proefpersonen. De ene helft van de groep bestond uit hardcore multitaskers en de andere helft uit mensen die veel minder gebruik maken van verschillende communicatiemiddelen. Ze lieten beide groepen drie verschillende tests doen die te maken hadden met geheugen en informatieverwerking. De hardcore multitaskers hadden veel meer moeite met de tests dan de light multitaskers.

Bovendien bleken hardcore multitaskers niet goed in staat om irrelevante en belangrijke informatie van elkaar te onderscheiden. De light multitaskers konden dit veel beter. Het is de paradox van multitasking: mensen die het weinig doen zijn er het beste in.

Het is vreemd dat bedrijven van werknemers verlangen dat zij constant bereikbaar zijn via mobiele telefoon, Skype en e-mail. Nass in NRC Weekblad van 24-30 oktober 2009: “Dat is schadelijk voor hun productiviteit, en dus voor die van het hele bedrijf”.

Welke goede raad moeten wij destilleren uit het onderzoek van de Stanford Universiteit? Het lijkt mij in ieder geval wijs om ervoor te zorgen dat ik geen communicatieverslaafde wordt. Dat leidt tot innovatief tijd verspillen, zoals Robert Buisman onlangs zo treffend verwoordde. Een tijdje per dag al multitaskend mezelf laten informeren en communiceren is prima, maar ik ga er ook voor zorgen dat ik ook een flink aantal uren per dag ongestoord kan werken. Er zit een uitknop op mijn e-mail en mijn smartphone, en ik ga ‘m gebruiken ook!

Meer artikelen over dit onderwerp:

• Innovatief tijd verspillen
• Het gaat in HNW om activiteiten met toegevoegde waarde
• Krampachtige zoektocht naar een oplossing voor information overload
• Lifehacking is de overtreffende trap van time management
• Google: Braindrain preventie algoritme