De generatie Y wordt in de pers regelmatig de hemel ingeprezen. Ze zijn sociaal, werken graag in teamverband, zijn dol op competitie en beschikken de aangeboren vaardigheid om de dagelijkse “information overload” die de gemiddelde medewerker ontvangt te weerstaan. Daarnaast zijn ze gewend veel aandacht te krijgen en is feedback ontvangen voor hun de normaalste zaak van de wereld. Begrijpelijk natuurlijk dat elk bedrijf staat te springen om deze supermensen. Ook op dit blog besteden we er met enige regelmaat aandacht aan. Maar, is het allemaal goud wat er blinkt?
Minister Bos heeft afgelopen weekend goede zaken gedaan in België door voor een appel en een ei Fortis Bank Nederland en ABN AMRO terug te te kopen. Nu dit achter de rug is kunnen we ons richten op de volgende ramp die zich al tijden voltrekt in het hogere onderwijs. De kenniscrisis. Studeren is tegenwoordig een parttime activiteit en de titel van student is aan hyperinflatie onderhevig (studenten vindt je tegenwoordig al op de lagere school….). Leuk bedacht allemaal van de beleidsmakers om de kenniseconomie te willen ‘pimpen’ door tempo beurzen in te voeren, hogescholen te prikkelen om de slagings- percentages kunstmatig te verhogen en vooral te sturen op output.
De commissie-Bakker houdt me bezig. Niet zozeer dat Peter zelf elke dag aan mijn bureau staat, maar meer dat ik hem voel opdringen in m’n hoofd. Hoe ziet dat eruit? In mijn hoofd is het een wanorde van jewelste. Grijze massa wordt constant en flikkerend opgelicht door elektrochemische verbindingen. Het is er druk. Door de ogenschijnlijke janboel loopt echter een structuur. Als je goed kijkt, zie je grote verbindingen die vaak voorkomen, noem ze snelwegen. Andere zijn kleinere vertakkingen, provinciale wegen, maar ook landweggetjes of routes die door te weinig gebruik niet meer actief zijn. Sinds kort heb ik daarboven een Tomtom. En deze heet: Bakker. Commissie-Bakker. En deze leidt me, hoe graag ik ook ergens anders naartoe wil, telkens naar hetzelfde eindpunt: zevenenzestig jaar.
De commissie Bakker heeft zijn ei gelegd. De eerste reacties van politiek, werkgevers en werknemers overziend kunnen we stellen dat het kabinet de klippen rond het ontslagrecht handig heeft omzeild. De regels rondom ontslag blijven grotendeels onaangeroerd. Is het advies van Peter Bakker c.s. daarom een half ei of een lege dop?
Een magere oogst deze week. Twee bijdragen die eruit sprongen om te melden in het weekoverzicht. Als eerste de column van René Tissen over de bevordering van patenten en octrooien, zodat we weer eens geld gaan verdienen in onze kenniseconomie. Ten tweede een bezorgde arbeidsmarkteconoom, die heeft onderzocht dat Nederland het grootste aanbod deeltijdwerkers en studenten heeft van de OESO landen. Deze worden slecht betaald en dat is schadelijk voor de concurrentiepositie van Nederland.
Sinds kort gebruik ik actief het sociale netwerk van Plaxo. Iemand stuurde mij een uitnodiging om lid te worden van Plaxo. Ik ben er dus per ongeluk ingerold. Voorheen was ik al lid van LinkedIn en Hyves, maar dat gebruikte ik meer als een veredeld adresbestand, wat zichzelf bijhoud als je eenmaal je vrienden en/of zakelijk contacten heb aangemaakt. Plaxo is bijna hetzelfde en toch weer anders…
Op 29 februari jl. vond een historische gebeurtenis plaats. De US Airforce kende het contract voor het nieuwe tankvliegtuig toe aan een samenwerkings-verband van Airbus en Northrop Grumman, en niet aan hofleverancier Boeing. Het gaat hier om een contract voor $ 35 miljard, zo’n € 23 miljard. Het contract kan overigens zomaar doorgroeien naar een waarde van $ 100 miljard, en zou dan de status verdienen van een van de grootste defensiecontracten ooit. Sindsdien is het gejeremieer in de VS niet van de lucht. De staten Washington en Kansas, waar de Boeing fabrieken staan, zijn in diepe rouw. In Alabama, waar ze de Airbussen mogen assembleren, wappert de blauwe Europese vlag van de daken. O, sorry, als Nederlander word ik geacht tegen Europese vlaggen te zijn.
In een rede voor werkgeversvereniging VNO-NCW liet premier Jan Peter Balkenende op 7 februari zijn licht schijnen over het Nederland van 2020. Zijn conclusie: Nederland heeft broodnodig een mentaliteitsverbetering nodig. We moeten met z’n allen meer rekening houden met het ondenkbare. De premier wil de verbeelding weer aan de macht brengen. Maar is er wel zo veel mis met onze mentaliteit?
De arbeidsproductiviteit moet omhoog, anders zal bij de huidige loonkostenontwikkeling de Nederlandse economische groei achterblijven. Dat zegt directeur arbeidsvoorwaardenbeleid Hans van der Steen van de AWVN, de werkgeversorganisatie die betrokken is bij vijfhonderd van de in totaal negenhonderd cao’s in Nederland. Van der Steen wijst op ramingen van het Centraal Planbureau (CPB), waaruit blijkt dat de loonkosten dit jaar ruim 4% stijgen, terwijl de arbeidsproductiviteit slechts met 1% toeneemt. Wat te doen? De AWVN ziet heil in demotie, opleiding, zelfroosteren en flexibilteit. (Bron: FD.nl, 1 februari 2008)
Vandaag verscheen het periodieke OESO rapport over de stand van zaken in Nederland. Een positieve analyse op de korte termijn. We staan in de top als het gaat over het inkomen per hoofd van de bevolking (GDP). De groei van de arbeidsproductiviteit blijft echter achter door het grote aandeel van de tradionele industrie in de economie en het gebrek aan innovatie activiteit. Geheel in lijn met het R&D Scoreboard van het Britse Ministerie van Handel en Industrie waar we het eerste Nederlandse bedrijf (Philips) pas op plaats 35 vinden. Het kabinet krijgt ook een tik op de vingers. Om de mobiliteit op de arbeidsmarkt te vergroten moet het ontslagrecht worden versoepeld. Dit hoofdpijndossier is net uitbesteed aan de commissie Bakker. Volgens het rapport zijn de uitdagingen voor Nederland om vrouwen meer uren te laten werken, de pensioengerechtigde leeftijd verhogen en meer buitenlandse arbeidskrachten aan te trekken. Hoe nu verder?
Deze site blogt over innovatief organiseren, slimmer werken en sociale innovatie.


Laatste reacties
@Eric Alkemade, dank voor de rake beschrijving van het tijdsbeeld waarin we zitten. …
reactie op: Meer arbeidsmobiliteit door zelfsturingMijn auto was aan zijn eind gekomen in Alkmaar op de snelweg. Er was geen redden meer…
reactie op: Hoe klantgericht innoveert Greenwheels?Krijg ik wel alles wat mijn medewerkers mij zouden kunnen geven??? Nee, en als die…
reactie op: Het psychologisch contract: duurzame energie door verbinding