Elkaar snel opvolgende veranderingen binnen de organisatie zouden de Nederlandse werknemer verandermoe maken. Niets is minder waar. De mens wil juist veranderen en zich ontwikkelen. Maar dan wel vanuit zijn eigen kracht en creativiteit, niet omdat het moet van de baas.
De huidige crisis biedt kans voor een nieuwe economische ordening. De acute uitdagingen van de crisis zijn duidelijk. Overal ter wereld maken mensen zich zorgen om hun baan, hypotheek en pensioen. Daarnaast speelt de noodzaak om de klimaatverandering tegen te gaan en om nieuwe energiebronnen te ontwikkelen.
Sociale innovatie lijkt een hype te worden, maar is het niet net als sex? Iedereen praat erover, (bijna) iedereen zegt het te doen, maar echte bevrediging is niet altijd het resultaat. Eigenlijk is het met HRM (Human Resources Management) een beetje van hetzelfde laken een pak. Sociale innovatie gaat verder dan alleen maar een leuk, verrassend of vernieuwend sociaal beleid.
De laatste dagen heb ik het een beetje gehad met de crisis. Ik volg hem op de voet, vanaf de val van Lehman. Dagelijks lees ik het Financiële Dagblad, een goede en betrouwbare bron van informatie. Echter, goede informatie geeft nog geen goed gevoel. En zo bleek de afgelopen weken. Door de berichtgeving raakte ik meer en meer meegetrokken in een negatieve sfeer. Ontslagen hier, werktijdverkorting daar, faillissement zus en nationalisatie zo. Deze week had ik een helder inzicht dat ik graag met u wil delen.
Ik wist al het een en ander van mobbing af maar toch schrik ik telkens weer van wat mensen elkaar aandoen. Het leed wat mensen overkomt, van ziek melden, andere baan zoeken, in de WAO belanden tot zelfmoord aan toe, is natuurlijk niet in geld uit te drukken. Zit er in ieder van ons een beul verscholen?
Het nieuwe gastvrijheidstijdperk is uitgebroken en de gastvrijheidsrevolutie is al aan de gang. In het gastvrijheid-strijd-perk gaat het om de strijd en oprechte aandacht voor de klant. Klanten kijken sinds kort ineens heel anders naar het onderscheidende vermogen van hún dienstverleners. Gastvrijheid is het instrument voor de toekomst.
Ik ga binnenkort weer drie weken inspiratie opdoen in de USA. Kort voor vertrek neem ik dan altijd wat tijd voor een thematische reflectie op Nederland. Ditmaal was het thema toekomst. De Amerikanen kiezen een nieuwe president en wij kozen zojuist voor de toekomst van de Randstad. Dat leek me een mooie analogie om me eens te verdiepen in de Structuurvisie Randstad 2040 die het kabinet in september j.l. presenteerde.
De commissie-Bakker houdt me bezig. Niet zozeer dat Peter zelf elke dag aan mijn bureau staat, maar meer dat ik hem voel opdringen in m’n hoofd. Hoe ziet dat eruit? In mijn hoofd is het een wanorde van jewelste. Grijze massa wordt constant en flikkerend opgelicht door elektrochemische verbindingen. Het is er druk. Door de ogenschijnlijke janboel loopt echter een structuur. Als je goed kijkt, zie je grote verbindingen die vaak voorkomen, noem ze snelwegen. Andere zijn kleinere vertakkingen, provinciale wegen, maar ook landweggetjes of routes die door te weinig gebruik niet meer actief zijn. Sinds kort heb ik daarboven een Tomtom. En deze heet: Bakker. Commissie-Bakker. En deze leidt me, hoe graag ik ook ergens anders naartoe wil, telkens naar hetzelfde eindpunt: zevenenzestig jaar.
In hun boek “Het einde van management” betogen Gary Hamel en Bill Breen (de oprichter en hoofdredacteur van Fast Company) dat het huidige managementmodel verouderd is en door een aantal bedrijven al is vervangen door alternatieven die meer innovatie opleveren en beter passen bij de kenniseconomie. De door hen aangehaalde organisaties met nog (deels) excentrieke managementpraktijken zijn Google, Toyota, Whirlpool, W.L. Gore, Whole Foods Market, Semco en IBM. De auteurs geven helder aan welke principes van management gaan veranderen en eindigen met praktische handreikingen voor vernieuwers die hun bedrijf op de schop willen nemen. Dit vat ik hieronder bondig voor u samen.
De commissie Elverding heeft haar adviezen naar buiten gebracht. In het rapport staat dat het kabinet de traagheid wil doorbreken waarmee in Nederland besluiten worden genomen over grote infrastructurele werken. Ik moest de tekst nog een keer lezen om het goed op me laten in te werken. Traagheid doorbreken. Dat wil toch iedereen! Heel veel organisaties zijn ontevreden over de snelheid waarmee besluiten worden genomen en projecten worden uitgevoerd.
Deze site blogt over innovatief organiseren, slimmer werken en sociale innovatie.


Laatste reacties
@Eric Alkemade, dank voor de rake beschrijving van het tijdsbeeld waarin we zitten. …
reactie op: Meer arbeidsmobiliteit door zelfsturingMijn auto was aan zijn eind gekomen in Alkmaar op de snelweg. Er was geen redden meer…
reactie op: Hoe klantgericht innoveert Greenwheels?Krijg ik wel alles wat mijn medewerkers mij zouden kunnen geven??? Nee, en als die…
reactie op: Het psychologisch contract: duurzame energie door verbinding