Het personeelbeleid kan alleen duurzaam worden als het Human Capital als echt kapitaalgoed behandeld wordt. In dat licht nemen organisaties die mensen in dienst die een voorzienbaar economisch rendement kunnen bereiken. De consequentie ervan is dat in de capaciteit voor ondersteunende activiteiten op een andere manier voorzien moet worden.
Geen wereldschokkend idee eigenlijk omdat al sinds jaar en dag beveiliging, catering, administratie, e.d. worden uitbesteed aan gespecialiseerde bedrijven. Het aardige van deze constructie is dat de mensen die die werkzaamheden uitvoeren, het kapitaalgoed van het beveiligingsbedrijf, cateringbedrijf, administratiekantoor, e.d. zijn. Zonder die uitbesteding zouden het kostenposten zijn. Het idee doortrekkend wordt de arbeid gedeeld door bedrijven die ieder op zich alleen maar rendabel personeel in dienst hebben. Lees verder…
In elke bureaucratie maken mensen promotie tot het niveau van hun eigen incompetentie. Deze observatie kennen we als het Peter principle, vernoemd naar de uitvinder dr. Laurence Peter die verschijnsel voor het eerst beschreef in 1969 in zijn internationale bestseller The peter principle, why things always go wrong. En passant introduceert hij ook nog een nieuwe niche in het managementvak, namelijk hiërarchologie, die hij in het boek beschrijft. In het verlengde van het Peter principle ligt Parkinson Law, wat ik al eerder beschreef in de bijdrage over perverse HRM praktijken. Lees verder…
In 1955 publiceerde prof. C. Northcote Parkinson een artikel in the Economist. Het artikel beschreef het fenomeen dat werk uitbreidt naarmate er meer tijd beschikbaar is om het af te maken (works expands to fill the time available). Als voorbeeld beschreef hij een oudere dame die een hele dag kan besteden aan het schrijven en versturen van een ansichtkaartje aan haar nichtje. Een uur wordt besteed aan het uitzoeken van het kaartje, nog een uur wordt verspilt met het zoeken naar haar bril, een half uur gaat verloren met het zoeken naar het adres, 5 kwartier wordt besteed aan het componeren van de tekst en nog eens 20 minuten aan het beslissen of het wel of niet slim is om een paraplu mee te nemen op weg naar het postkantoor. Een druk bezet mens zou deze taak in 3 minuten klaren. Dit verschijnsel is een zogenaamde groeiwet die we tegenwoordig kennen als Parkison’s Law.
Lees verder…
Een tijdje geleden had ik een afspraak met Davied van Berlo om hem te interviewen voor een artikel. In dit artikel worden de kansen en mogelijkheden voor de overheid met web 2.0 toepassingen met een aantal prominente politici en ambtenaren verkend (binnenkort meer hierover). Davied werkt bij het ministerie van LNV als projectleider van het project Ambtenaar 2.0 en schrijft met een aantal collega ambtenaren op het blog ambtenaar 2.0. Afgelopen week heeft hij zijn eerste multimediale boekje Ambtenaar 2.0 gepubliceerd. Het is te downloaden als pdf, te bekijken als wiki of te bestellen als boek.
Lees verder…
Het NCSI heeft in een poging om de jongere generatie aan te spreken een webgame ontwikkeld. Het doel van het spel is werknemers bewust te maken van hun eigen werkwijze en aan te zetten tot slimmer werken, zo valt op de site te lezen. Het spel breng daarnaast ideeën aan bedrijven die beter om willen gaan met de samenwerking tussen verschillende generaties werknemers en de benutting van jonge talenten. Hoe brengt de generatie Einstein, ofwel generatie Y het er vanaf? Lees verder…
Regelmatig lezen we berichten op blogs en in de krant over web 2.0. Dit is een verzameling van allemaal slimme internettechnieken die het leven van een gebruiker moeten vergemakkelijken. In de bedrijfsleven heeft inmiddels de medewerker 2.0 zijn intrede gedaan. Dat zijn medewerkers die affiniteit hebben met deze nieuwe mogelijkheden die het internet ze biedt. Denk aan social communities als LinkedIn, Plaxo, Facebook en Hyves. Het kenmerkende van deze medewerkers is dat ze naast informatie halen ook informatie toevoegen. In plaats van consument zijn ze prosument (een samenvoeging van producent en con-sument). Maar wat zijn de kenmerken van deze medewerkers, waar kom je ze tegen en zijn ze beperkt houdbaar?
Lees verder…
“Ach, het is een mix van ervaring, onderbuik, spitzenfingergefühl, apres-ski, yin yang, win-win…”
Een tv spotje waarin een manager dit weet te melden over zijn vak. Prachtig fout, aangedikt en uitvergroot. De humor spreekt aan. Hoe zit dat in de werkelijke managementwereld? Regeren daar ook fingerspitzengefühl en de onderbuik? Lees verder…
Al geruime tijd is er een punt wat me bezig houdt. Toen ik in 1985 begon als personeelsfunctionaris bij Rijkswaterstaat werd ik al snel naar de cursus managementondersteunend personeelswerk gestuurd. De bedoeling van die cursus was om P&O-ers duidelijk te maken dat het wel belangrijk is om je met regels, procedures, salaris- en andere administratie, arbeidsvoorwaarden en managementinfo bezig te houden, maar dat het lastig is om er bonuspunten mee te scoren. P&O stijgt pas in de achting van managers wanneer je goed bent in adviseren over processen en gedragsbeïnvloeding. Ik noem dat wel eens hoe-o-logie. Een “loket” binnen de organisatie waar managers met een hoe-o-loog kunnen brainstormen over hoe ze lastige onderwerpen die met het gedrag van mensen te maken hebben handig kunnen aanpakken.
Lees verder…
Het onderwerp competentiedenken ‘waait’ al geruime tijd rond in Nederland en wordt in ondernemingen veelal toegepast in de vorm van het managen van competenties. In de praktijk heeft het toepassen van het competentiedenken vooral geleid tot competentiemanagement en competentieontwikkeling. Het competentiedenken biedt echter veel meer kansen voor ondernemingen. Het competentiedenken is een uitermate geschikt concept om toe te passen op strategisch niveau, waarbij vooral de effectiviteit van de onderneming centraal staat. Continue effectiviteit is voor een onderneming noodzakelijk om zich te kunnen handhaven in de steeds sneller veranderende sociaal-economische omgeving. Lees verder…
De balans tussen werk en privé staat bij veel werknemers momenteel bovenaan het lijstje van voorwaarden. Uit diverse onderzoekingen blijkt dat een goede balans tussen werk en privé de productiviteit, motivatie en betrokkenheid van werknemers bevordert. Een goede work-life balance wordt steeds belangrijker, mede vanwege de dalende werkloosheid, toenemende participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt en het toenemende gebruik van internet. Het wordt daarom tijd dat men serieus aandacht aan dit onderwerp gaat besteden. Lees verder…
Plaats/Stem op NUjij.nl
Laatste reacties