Tijdens het gastcollege van Philip Kotler op Nyenrode University, in juni van dit jaar, vroegen mijn collega’s en ik aan een aantal deelnemers hoe zij de toekomst van marketing zagen: What does marketing look like in 2020?
Eén ding werd gedurende het gastcollege duidelijk: de huidige leidende denkers hebben geen beeld bij de wat verder liggende ontwikkeling van hun eigen vakgebied. Gelukkig hebben de praktijkmensen dat wel.
Het was afgelopen week landelijk nieuws. Restaurant In De’n Dillegaard in Nuth heeft zijn Michelinster ingeleverd. Dat is nog eens origineel, hoewel. In het België en Frankrijk is dit al eens eerder gedaan. Michelin Benelux reageerde dan ook niet erg enthousiast. Ze beschouwen het als een publiciteitsstunt. Aan de andere kant, Chefkok Michèl werd gek van de Michelin ster. De hoge kwaliteitsverwachtingen en de kritische klanten die door al hun kookclubjes steeds meer kennis hebben en steeds strenger zijn. Hij vond het niet meer leuk en besloot de Michelinster terug te sturen. In deze tijd van vraaguitval boren het ondernemersechtpaar Kagenaar een nieuwe klantenkring aan door het restaurant laagdrempelig te maken en het assortiment aan te passen. Door de goedkopere producten kunnen de prijzen aanzienlijk zakken. De aandacht die ze krijgen vanuit de media is fijn om het nieuwe restaurant onder de aandacht te brengen. Daarnaast is het ook beter voor de moraal in de keuken. Terug naar de basis. Een Michelinster die wordt afgenomen voelt toch als een brevet van onvermogen. Door zelf de Michelinster terug te sturen krijgen ze zelf weer de regie in handen en kunnen ze weer lekker ondernemen.
De laatste dagen heb ik het een beetje gehad met de crisis. Ik volg hem op de voet, vanaf de val van Lehman. Dagelijks lees ik het Financiële Dagblad, een goede en betrouwbare bron van informatie. Echter, goede informatie geeft nog geen goed gevoel. En zo bleek de afgelopen weken. Door de berichtgeving raakte ik meer en meer meegetrokken in een negatieve sfeer. Ontslagen hier, werktijdverkorting daar, faillissement zus en nationalisatie zo. Deze week had ik een helder inzicht dat ik graag met u wil delen.
Richard Stomp is van oorsprong journalist en werkte onder andere voor de ANWB. Nu is hij Chief WOW Officer van zijn eigen bureau, WOWIDEAS. Richard is de bedenker van straatjutten, een leuke manier om nieuwe ideeën op te doen. Straatjutten is het zoeken van op straat aangespoelde ideeën. Weg met die stoffige brainstormsessies in saaie vergaderzaaltjes met ongeïnspireerde collega’s. De straat op. En vergeet niet om je camera mee te nemen!
It’s not how good you are, it’s how good you want to be. Deze ondertitel staart me vanaf de kaft van de Nederlandse versie van het boekje van Paul Arden. De uitgever heeft als vertaling van deze titel genomen: Kunnen is zilver, willen is goud. Zou het? De boeken van Paul Arden, groot geworden bij Saatchi & Saatchi, passen in de oer-Anglosaksiche stijl van auteurs als Stephen R. Covey en andere ‘als je maar wil, dan kan iedereen het’ schrijvers. Het zijn de zelfhulpboeken voor de ‘insecure overachievers’. Zelf geloof ik daar niet zo in. Toch ben ik blij dat ik dit boekje doorgenomen heb!
De afgelopen periode vielen mij drie manieren op waarmee organisaties zich naar de buitenwereld met een innovatief imago trachten te presenteren. Op CNN zag ik toevallig het Shell eureka-filmpje langsflitsen, een zorginstelling heeft innovatie in het menu van de website opgenomen en in de periodieke mail van de Wharton business school stond een interview met Rudy Provoost, CEO van Philips Lighting.
De laatste dagen is er veel nieuws rondom Ajax: 10 jaar mismanagement en geen resultaten. Dit klinkt voor Experts in Bedrijfsprocessen als een uitdaging. Een organisatie als Ajax lijkt heel ingewikkeld om goed te organiseren, maar is dit eigenlijk wel zo? Het antwoord is: Met een goede aanpak valt het allemaal best mee!
Op 7 februari van dit jaar hebben minister Klink en staatssecretaris Bussemaker (VWS) het Zorginnovatieplatform (ZIP) gepresenteerd. Dit platform heeft als taak het creëren van een goed innovatieklimaat en goede randvoorwaarden voor het uitvinden en invoeren van innovatie. Het innovatieklimaat is met name zorgwekkend wat betreft de samenwerking en communicatie. De leden komen uit de zorg, het bedrijfsleven, de wetenschap en de overheid. Ik vraag me af wat dit te maken heeft met het reeds bestaande Innovatieplatform van Balkende! Wat moet innovatiever worden georganiseerd? En is het innovatieklimaat in de zorg echt zo zorgwekkend?
Wat zijn jullie aan het doen? We zijn aan het Ideaten. Idea wat? We moeten nadenken over nieuwe ideeen. Waarom noem je het dan niet zo? Dit is anders, we moeten nadenken over de manier waarop we dingen hier organiseren. Structuur, proces. We moeten innoveren! Hoe dan? Dat hebben we nog niet ge-Ideate….. Succes!
Deze site blogt over innovatief organiseren, slimmer werken en sociale innovatie.


Laatste reacties
@Eric Alkemade, dank voor de rake beschrijving van het tijdsbeeld waarin we zitten. …
reactie op: Meer arbeidsmobiliteit door zelfsturingMijn auto was aan zijn eind gekomen in Alkmaar op de snelweg. Er was geen redden meer…
reactie op: Hoe klantgericht innoveert Greenwheels?Krijg ik wel alles wat mijn medewerkers mij zouden kunnen geven??? Nee, en als die…
reactie op: Het psychologisch contract: duurzame energie door verbinding