Dit weekend stond er in het NRC een mooi artikel over de politiek die mij meteen deed denken aan de staande praktijk in medezeggenschap. De krant haalt een debat aan uit 1916, waarin de liberale ondernemer/politicus Boudewijn Nierstrasz een aantal uitspraken doet die tot de dag van vandaag actueel zijn.
De reiswereld reageert verdeelt op de oproep van stichting GoDutch om de onterechte geïnde vliegtaks terug te geven aan de reizigers. Nadat eerst de reiswereld het probleem bagatelliseerde, beginnen ze nu onderling elkaar de schuld te geven. Zo verwijt de ANVR (de overkoepelende organisatie van de reisbureaus) dat de luchtvaartmaatschappijen het geld niet terugstorten. De ANVR gaat zelfs al zo ver dat ze die maatschappijen nu sommeren te betalen. Als de luchtvaartmaatschappijen dat weigeren, roept de ANVR de hulp in van de Consumenten Autoriteit (CA) en de Consumentenbond. OP het kantoor van de Stichting Go Dutch ontvangt Nyoman Smeenk dagelijks vele emailtjes en telefoontjes met vragen en klachten. Consumenten en reisbureaus zijn in verwarring over de afhandeling van de vliegtaks door de reisbranche.
Het terugvorderen van de vliegtax bij de reisbranche is geen sinecure. Nyoman Smeenk, de jonge initiatiefnemer van de stichting Go Dutch, is er maar druk mee. Sinds hij vorige week een persbericht verstuurde over de € 20 miljoen die “blijft hangen” in de reiswereld heeft hij geen moment rust. Zijn telefoon staat roodgloeiend en zijn mailbox stroomt vol. Het persbericht werd opgepikt door het AD, Elsevier.nl, Z24 en de Telegraaf en hij werd geïnterviewd door BNR, BNN en Simone FM. Vrijdagmiddag maakt hij zijn opwachting bij het VARA televisieprogramma Cosumenten24. Gisteravond sprak de staatssecretaris van Financiën zijn verbazing uit over de houding van de reiswereld. Veel Nederlanders ondervinden problemen bij het terugvorderen van hun vliegtax. Het initiatief van de Stichting Go Dutch lijkt op precies het juiste moment te komen.
Aanstaande donderdag is het weer zover. We mogen stemmen voor het Europese Parlement. Maar liefst 25 afgevaardigden uit Nederland nemen zitting in het immense Europese Parlement met maar liefst 736 zetels. Het is ook raadzaam om eens uit te zoeken bij welke politieke familie de partij van je voorkeur zich heeft aangesloten. Dit kan nog wel eens tot heroverwegingen leiden. Maar de meeste mensen zijn volledig het spoor bijster. Het Instituut voor Politiek en Publiek (IPP) berichtte deze week dat de kiezer verzuipt in het aantal beschikbare kieswijzers. Volgens de laatste tellingen zijn er 12 (!) in omloop. Om uiteenlopende redenen is er bij diverse belangenorganisaties de behoefte om een eigen stemwijzer te hebben. Ik zal wel weer enorm kortzichtig zijn door te denken dat je vooral een stemwijzer invult, omdat je wilt weten welke partij het beste past bij je eigen opvattingen. En ik ben niet de enige die dit vindt. Al meer dan een half miljoen Nederlanders gingen mij voor. Verwarrend is het wel. Ik heb 3 verschillende kieswijzers ingevuld, met 3 keer een ander stemadvies. Iemand nog suggesties welke stemwijzer wel betrouwbaar is, of moet ik maar gewoon afgaan op mijn gezonde verstand?
Afgelopen week ontving ik van Erik-Jan een enorm lange reactie op mijn posting Schaf onmiddellijk de klanten contact centra af!. Ik had aan het einde van de posting expliciet gevraagd om tegenspraak en die heb ik gekregen. Bedankt hiervoor. Een aantal van de kritiekpunten van Erik-Jan zal ik bespreken, maar ik blijf nog steeds zitten met veel vragen.
Heeft u de spotjes gezien op de televisie van de waterschaps-verkiezingen 2008? Een man staat met een ladder op een groen vlot in de vorm van Nederland. Hij plakt op een billboard een affiche van de waterschapsverkiezingen 2008. Het heeft even geduurd voordat het tot me doordrong. De campagne is een onderdeel van de langlopende campagne Nederland Leeft met Water (de vorige was met weerman Peter Timofeef in een badkuip). Ik moet eerlijk toegeven dat ik tot enkele dagen geleden eigenlijk niet goed kon uitleggen waar de waterschaps-verkiezingen 2008 over gaan. Terwijl onze collega Hans Weijmer zichzelf kandidaat heeft gesteld. Maar goed, er is voor onwetende burgers zoals ik een kiescompas gemaakt door Andre Krouwel c.s. van de VU.
In mijn post “Europa, het continent der innovatie” van 11 maart 2008 berichtte ik over het gunnen van een mega defensieorder aan een samenwerkingsverband van Airbus met Northrop Grumman, ten koste van Boeing. Het ziet er naar uit dat ik wat te voorbarig was met mijn enthousiasme. Boeing tekende protest aan tegen de aanbestedingsprocedure bij het Government Accountability Office en startte een kostbare advertentie- en PR campagne. Op 18 juni 2008 werd ze in het gelijk gesteld. Dit is slecht nieuws voor de Amerikaanse luchtmacht (USAF), twijfel aan de geloofwaardigheid van je aanbestedingsprocedure is het laatste waar een organisatie die in de hoek zit waar de klappen vallen op zit te wachten. USAF heeft 60 dagen de tijd om te reageren op het rapport, en kan beslissen de onderhandelingen opnieuw te openen of om toch bij haar keuze voor het consortium met Airbus te blijven. Wat speelt er op de achtergrond?
In de jongste voorstellen neemt het kabinet een hele lange en voorzichtige aanloop om van de huidige ontslagvergoedingen een mobiliteitsinvestering te maken. Deze voorstellen raken echter ondergesneeuwd in de discussie over de hoogte van de vergoeding bij ontslag. Jammer, want een omslag in het denken over arbeidsmarkt en flexibiliteit is hoog nodig. Wie de moeite neemt om de adviesaanvraag aan de Stichting van de Arbeid (STAR) op zich in te laten werken ziet een paar lichtpuntjes.
Afgelopen week werd in Den Haag de nieuwe stemwijzer gelanceerd. Los van de technische haperingen die er waren, waardoor Mark Rutte werd geadviseerd om D66 te stemmen en Premier Balkenende alleen maar foutmeldingen kreeg, zit achter het fenomeen Stemwijzer een interessante gedachte. Stel nu eens dat je op basis van een stemwijzer de Tweede Kamer zou gaan kiezen? Waarschijnlijk zou dit een aardverschuiving in de Tweede Kamer tot stand brengen en moeten politieke partijen op een hele andere manier hun kiezers aan zich binden.
Afgelopen vrijdag verscheen het praktijkrapport ‘Tussen het kastje en de muur’ van de PvdA kamerleden Anja Timmer en Martijn van Dam. De kop in de dagbladen was ‘ambtenaren saboteren ICT voor honderden miljoenen euro’s. Mijn eerste gedachte was, maar honderden miljoenen? Daarbij is het ook opmerkelijk dat alleen ICT projecten eruit worden gelicht, omdat ik denk dat dezelfde duizelingwekkende getallen naar boven komen als er wordt gekeken naar alle mislukte reorganisaties (vernieuwen met baangaranties…), invoering van projectmatig werken in taakgerichte organisaties en integraal management. Mijn interesse was toch gewekt, dus heb ik het rapport maar eens gedownload.
Deze site blogt over innovatief organiseren, slimmer werken en sociale innovatie.


Laatste reacties
@Eric Alkemade, dank voor de rake beschrijving van het tijdsbeeld waarin we zitten. …
reactie op: Meer arbeidsmobiliteit door zelfsturingMijn auto was aan zijn eind gekomen in Alkmaar op de snelweg. Er was geen redden meer…
reactie op: Hoe klantgericht innoveert Greenwheels?Krijg ik wel alles wat mijn medewerkers mij zouden kunnen geven??? Nee, en als die…
reactie op: Het psychologisch contract: duurzame energie door verbinding