Innovatief Organiseren » productiviteit

Mijn grootste ergernis

Gastcolumnist — Wed, 16 Dec 2009 08:51:28 +0000

Onderstaand bericht vond ik op een forum:

Hallo iedereen, ik ben bezig een e-book te schrijven met als titel: ict met plezier. Het bespreekt hoe je plezier kunt hebben van je ict, hoe je het best de meest frusterende ict problemen kunt voorkomen, en hoe je ermee kunt omgaan als het je toch overkomen is. Een aantal problemen ken ik ( te complexe oplossingen, onbereikbare helpdesks, storingen die volgens de leverancier je eigen schuld zijn) maar ik ben heel benieuwd naar verdere issues. Dus vandaar deze vraag: wat is jullie meest frustrerende ict probleem?

Klik door voor mijn reactie.

Mijn reactie:

Hallo iedereen,

Ik ben al 30 jaar als ICT-er bezig op het snijvlak ICT business. Ik merk dat gebruikersorganisaties absoluut niet willen inkrimpen. Businesscase na businesscase worden ingediend en niemand vertrekt. Dat is al jarenlang bekend. O.a beschreven door Nicholas Carrr in “Does IT matter?”.

De hele wereld is bezig met productiviteitsstijgingen, alleen de gegevensverwerkende sector niet. Ik ken afdelingen, die met twee klantreacties per dag bezig zijn. Uren bezig met fout-afhandeling. En vergaderen. Doet me denken aan sommige projecten. Met meer mensen doe je steeds minder.

Een grote ergernis!!!

Noot van de redactie: Wat zijn uw grootste IT-ergernissen? Schrijf ze in een reactie op deze posting of als gastcolumn op innovatieforganiseren.nl!

Dik Bijl: Aan de slag met Het Nieuwe Werken (recensie)

Edwin Lambregts — Sat, 07 Nov 2009 13:49:41 +0000

Het onlangs verschenen boek van Dik Bijl biedt, net als zijn voorganger in 2007, een goede introductie in Het Nieuwe Werken. Het is een prettig leesbaar reisverslag van een concept dat nog in de adolescentenfase zit. In twaalf hoofdstukken neemt Dik Bijl de lezer mee langs de essentie van Het Nieuwe Werken, de ervaringen in de praktijk en een (aanzet tot) een veranderaanpak. Het eerste boek van Bijl kreeg van mij een positief kritische recensie op deze site. Hoe is deze update mij bevallen?

Het Nieuwe Werken

Dik Bijl’s boek uit 2007 kreeg de titel “Het Nieuwe Werken” en verscheen in een reeks van de ICT bibliotheek. Ik denk dat Bijl zich toen nog niet kon indenken wat voor een grote vlucht het thema zou nemen. Waren er destijds nog slechts een handvol organisaties met het HNW-werkconcept bezig, inmiddels is hun aantal uitgegroeid tot enkele tientallen. Vele tientallen meer denken er serieus over na. De opvolger (eigenlijk meer een update) is dus goed getimed.

Over zijn eerste boek schreef ik in april van dit jaar een recensie op www.innovatieforganiseren.nl, waarin ik het boek prees om de beschrijving van de historische context, de praktische en inspirerende toonzetting en bovenal de prettige leesbaarheid. Wat er nog ontbrak was een goede veranderaanpak en een gedegen onderbouwing van de grote beloften die aan Het Nieuwe Werken kleven. Met name de uitwerking van het begrip productiviteit liet te wensen over. Verder vond ik dat Bijl te weinig onderscheid maakt tussen kenniswerkers en kennisverwerkers.

Minder theorie, meer praktijk

Uit zijn nieuwste boek “Aan de Slag met Het Nieuwe Werken” blijkt dat het concept al een paar stappen verder is op het pad naar volwassenheid. Het theoriegedeelte is ingekort om ruimte te maken voor de praktijk. De optimistische toon is gebleven. Dik Bijl geeft ook ruiterlijk toe dat hij een positief boek wilde maken. Hij noemt zich niet voor niets een ambassadeur van Het Nieuwe Werken.

Helaas blijft ook in dit boek de bewijsvoering nogal anekdotisch. Maar lezers die nog vrij nieuw zijn in het gedachtegoed van Het Nieuwe Werken en soortgelijke werkconcepten zullen zich daar niet aan storen. De casebeschrijvingen van Rabobank, Interpolis, UVIT, SNS REAAL en Microsoft bieden de concreetheid waar beslissers op zitten te wachten. De actieve schrijfstijl van Dik Bijl leest makkelijk weg en inspireert. In het geval van de sceptische lezer overtuigt Bijl niet op alle punten. Zo blijft de ‘business case’ van HNW de achilleshiel van het HNW-concept en daarmee ook van dit boek. Het Nieuwe Werken grijpt eenvoudigweg op zó veel aspecten van de bedrijfsvoering in dat oorzaak en gevolg relaties buitengewoon complex worden. Waarschijnlijk wil het daarom met het definiëren en aantonen van productiviteit ook nog niet zo vlotten. Dat is misschien een mooi onderwerp voor een volgend boek.

Ook de stap van de klassieke ‘command & control’ gestuurde organisatie naar een besturing die volledig gebaseerd is op vertrouwen en het delegeren van verantwoordelijkheden is een stap die nogal snel wordt genomen. Dit veronderstelt nogal wat. Bijvoorbeeld over de vakvolwassenheid van werknemers en het reflectievermogen van het management. Het belangrijkste coördinatiemechanisme in wereld van Het Nieuwe Werken wordt de SMART resultaatafspraak tussen de individuele medewerker en zijn leidinggevende, terwijl de kwaliteit van veel werk tegenwoordig afhangt van teamprestaties. Kortom: vanuit de studeerkamer is het allemaal mooi bedacht, maar ga het in de praktijk maar eens doen!

Een pluspunt is dat de ICT-component in “Aan de Slag” beter in balans is gebracht met de kantoorinrichting en de organisatorisch/mentale aspecten. De constatering dat het aanpakken van de organisatie vaak de vergeten factor is bij bedrijven die Het Nieuwe Werken invoeren leverde bij mij een paar dikke uitroeptekens in de kantlijn op. Dit blijft in de praktijk inderdaad een belangrijk aandachtspunt.

Veranderaanpak

In het eerste boek van Dik Bijl uit 2007 ontbrak het nagenoeg aan een beschrijving van een geschikte veranderaanpak. Inmiddels is er genoeg ervaring opgedaan om een aantal best practices te benoemen. Dat doet Bijl dan ook. De beschreven aanpak zet de lezer op het juiste spoor, maar is nog wat algemeen. Bovendien duurt de verandering bij Dik Bijl wel erg lang. Ik vrees men in bestuurskamers vaak meer haast heeft. Bijl wijst er overigens geheel terecht op dat iedere veranderaanpak toegesneden moet zijn op het type bedrijf en de besturingscultuur. Zo is het precies!

Ook bij Bijl blijft er een duidelijk onderscheid bestaan tussen de fysieke, virtuele en organisatie/mentale stroom. Deze driedeling is ooit door Erik Veldhoen bedacht en wordt sindsdien in bijna elke implementatie gehanteerd. Dit lijkt logisch omdat deze stromen aansluiten bij de afdelingen Facility Management, ICT en HRM. Wat vaak vergeten wordt is dat deze afdelingen binnen grote bedrijven soms gescheiden werelden zijn. Er ontstaat dan spraakverwarring omdat men elkaars taal niet spreekt. Dit vormt een afbreukrisico voor de holistische aanpak die Bijl bepleit. Ik zou dus streven naar multidisciplinaire projectteams en een minder starre opsplitsing van de programmaorganisatie naar de drie stromen.

Conclusie

Het nieuwe boek van Dik Bijl is een welkome update van zijn eerdere boek over Het Nieuwe Werken. Voor managers die zich op het onderwerp willen oriënteren biedt het een goede introductie, zeker gezien de uitgebreide casebeschrijvingen die in het boek zijn opgenomen. Voor lezers met meer ervaring en achtergrondkennis had de onderbouwing nog wel een graadje dieper gemogen.

“Aan de slag met Het Nieuwe Werken” van Dik Bijl is in digitale vorm volledig gratis te downloaden van www.aandeslagmethnw.nl. Op deze site is het boek ook in gedrukte vorm te bestellen.

Steek eens de thermometer in uw organisatie

Edwin Lambregts — Tue, 18 Aug 2009 13:51:16 +0000

Bij aankomst om het vliegveld van Athene werd ik d.m.v. een thermoscan gecontroleerd op koorts. Wat was er nu gebeurd als het apparaat in mijn situatie een positieve uitslag had gegeven? Het apparaat geeft namelijk niet aan wat de oorzaak is van de verhoging. De douanier had waarschijnlijk al snel de conclusie getrokken dat ik wel de Mexicaanse griep zo hebben, dag vakantie…Wat doe je als organisatie wanneer de Mexicaanse griep wordt geconstateerd? Je neem allerlei maatregelen om verspreiding te voorkomen je waarschuwt de medewerkers en let op de symptomen zoals koorts en al gehele lamlendigheid, dat laatste komt ook voor zonder Mexicaanse griep. Als werknemer blijf je thuis en neemt de nodige maatregelen om beter te worden. De thermometer speelt daar bij een belangrijke rol die geeft namelijk weer of je koorts hebt een van de belangrijkste signalen die je lichaam afgeeft als er iets aan de hand is.

Hoe meet je nu de gezondheid van je organisatie? Je ziet namelijk wel de symptomen zoals ziekte verzuim en personeelsverloop maar wat is er nu echt aan de hand. Er zijn veel verschillende tools op de markt die dmv medewerkers tevredenheid onderzoek een scan maken hoe de medewerkers in de organisatie in hun vel zitten, de visie van het management gedeeld wordt en het beloningsysteem aansluit bij de werkzaamheden. Het mag als vanzelfsprekend beschouwd worden dat medewerkers die tevreden zijn uiteindelijk ook een hogere productiviteit hebben al is dit vaak niet te meten.

Om hier een antwoord op te hebben ben ik samen met Boer & Croon gaan onderzoeken welke factoren er van invloed zijn op de productiviteit. Ik wil niet beweren dat de factoren die wij hebben geselecteerd DE factoren zijn maar wel van grote invloed zijn op productiviteit en aan toont dat er een relatie is tussen de verschillende factoren. Van huis uit is Microsoft een leverancier van technologie en ik dus nieuwsgierig ben wat nu de factoren zijn die het gebruik van software beïnvloeden. We hebben daar een tool voor ontwikkeld, Factor4index en hebben honderden bedrijven deze tool gebruikt om nu eens te kijken waar gebruikers tegen aanlopen in hun dagelijkse werkzaamheden.

Ik kan dit het beste duidelijk maken door een voorbeeld. Bij vrijwel elk onderzoek komt naar voren dat gebruikers problemen hebben met zoeken & vinden. Hoe vind je nu de juiste informatie en is deze relevant. Het ligt dus voor de hand om te gaan investeren in een zoekoplossing. Om informatie te vinden moet er natuurlijk ook mensen zijn die delen zolang ik mijn documenten lokaal op mijn harddisk opsla kan iemand anders het natuurlijk nooit vinden een nieuwe zoekmachine bied dus geen oplossing tenzij we een cultuur creëren waarbij mensen willen delen en niet hun bestaansrecht ontlenen aan de hoeveelheid elektronische documenten die ze voor zichzelf houden. Wat voor recept moet er worden uitgeschreven om dit op te lossen?

Steek eens een thermometer in uw eigen organisatie en deel de ervaring dan worden we met ons allen “beter”.

Hans van der Meer
Marketing Manager Microsoft
Het Nieuwe Werken

Advies gevraagd

Edwin Lambregts — Thu, 30 Jul 2009 11:21:12 +0000

Op dit moment zit ik midden in de implementatie van Het Nieuwe Werken (HNW) bij een grote financiële dienstverlener. Hoewel ik als extern deskundige vooral ben ingehuurd om de mentale kant van de transitie te begeleiden, kruisen regelmatig ook andere vraagstukken mijn pad. Neem nu het meten van de opbrengsten van HNW. Door HNW-adepten wordt productiviteitswinst gepropagandeerd als één van de grote plussen van het nieuwe werkconcept. De beloften vliegen je om de oren. Mooi allemaal. Maar hoe meet je de productiviteitswinst van HNW-afdelingen eigenlijk?

Mijn klant is zoals gezegd een grote financiële dienstverlener. De organisatie is enthousiast bezig om de eerste schreden op het HNW-pad te zetten. Men is druk doende om de fysieke werkomgeving, de ICT-ondersteuning en nieuwe competentieprofielen in te richten. Maar wat gaat het straks allemaal opleveren? Wat is de business case van HNW? Overtreffen de opbrengsten de investeringskosten en op welke termijn? Hoe kun je aan (interne) klanten uitleggen dat je er via HNW op vooruit bent gegaan? Het bedrijf heeft nu al elke afdeling gevraagd om voor zichzelf aantoonbaar te maken dat er met HNW minimaal een vastgesteld percentage productiviteitswinst wordt bereikt.

Op bedrijfsniveau kun je arbeidsproductiviteit meten door de toegevoegde waarde (output) per ingezette arbeidsinzet (input) per tijdseenheid uit te rekenen. Tenminste, zo waren we dat gewend in industriële omgevingen. Deze maatstaf is niet overal toepasbaar. Bij dienstverlenende processen wordt het al moeilijker. In gegevensverwerkende processen kun je meestal nog wel goede vervangende outputkengetallen vinden. Denk bijvoorbeeld aan het aantal afgehandelde offerteaanvragen bij de toekenning van hypotheken of het aantal afgehandelde calls bij een verkoop binnendienst.

Maar hoe meet je productiviteit bij kenniswerkers zoals R&D-medewerkers, projectmanagers, marketingadviseurs of personeelsconsulenten? Deze functies zijn doorgaans ondergebracht in cost centers. Een belangrijk kenmerk van cost centers is dat de verhouding tussen input en output niet eenduidig is. Zo levert 1% meer R&D-investering niet per definitie 1% meer succesvolle productintroducties op.

Wie heeft er ervaring met dit vraagstuk? Is er (wetenschappelijk) onderzoek op dit terrein?Hoe hebben andere bedrijven dit aangepakt? Wie heeft er bijvoorbeeld ervaring met Factor4Index?

Deel uw ervaringen via een reactie op deze posting!

Tijd om creatief te zijn

Richard Puyt — Thu, 06 Nov 2008 10:30:51 +0000

Onlangs verscheen het proefschrift Time to be Creative, self regulation in Time for Creative Professions van Flora Beeftink, die hiermee is gepromoveerd bij de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e). Haar proefschrift is niet openbaar, maar ik mocht het wel alvast lezen. In de inleiding beschrijft ze dat ze voor dit proefschrift heeft onderzocht hoe er in creative beroepen wordt omgegaan met timemangement. Zaken als planningen, incubatietijd (piekertijd), deadlines, keuzevrijheid bij het organiseren van het creatieve werk, patronen bij het verdelen van de werklast (het ijsberen door de kamer) en de tijdsbewaking tijdens de voortgang van het creatieve werk. Het onderzoek bestaat uit 5 studies; een experiment, twee enquêtes een interview en een agenda onderzoek. Een belangrijke conclusie van het proefschrift is de noodzaak van time management vaardigheden om je als creativeling ook zakelijk staande te houden. Toch lijkt het erop dat we nog maar aan het begin staan met onze kennis over de rol van timemanagement in creatieve beroepen. Vervolgonderzoek is (uiteraard) nodig.

Voor dit proefschrift heeft Flora Beeftink een experiment uitgevoerd met 109 studenten industrieel ontwerpen en managementwetenschappen, 88 mensen met verschillende beroepen zijn geënquêteerd over de betrokkenheid en afstand tot hun werk, 25 architecten zijn onderworpen aan een diepte interview over hetzelfde onderwerp, de agenda’s van 68 R&D ingenieurs zijn bestudeerd en er is nog een enquête afgenomen onder 399 architecten.

De opzet van het onderzoek

In haar proefschrift heeft Flora de volgende onderzoeksvragen geformuleerd:

Are individuals more creative if they have personal discretion over how to use their time?
Do creative professionals distribute their work efforts differently over time compared to others working in less creative professions?
How do creative professionals pace their projects over time exactly?
Is time management beneficial to creativety?
To what extent are self regulation behaviours (setting priorities, planning work activities and monitoring time and task progress) related to the success of creative professionals?

Do you need a break right now? is de titel van hoofdstuk 2 waarin de eerste onderzoeksvraag wordt behandeld. Er wordt een belangrijk onderscheid gemaakt tussen interrupties (negatief invloed) en pauzes (positieve invloed). Als creativelingen bezig zijn met creatieve taken, dan heef het de voorkeur om ze zelf de pauzes te laten plannen. Dit leidt tot meer inzicht en minder frustratie.

Working on Something Else for a While. In hoofdstuk 3 worden 2 studies beschreven. Een enquete onder 88 mensen met verschillende beroepen en diepteinterviews onder 25 architecten. De centrale vraag is betrokkenheid en onthechting van het werk in creative beroepen in tegenstelling tot minder creatieve beroepen. Ik moest ook denken aan het verhaal van Fons Trompenaars over tijdorientatie. Hij onderscheid synchroniteit en sequentialiteit. Ik zie hier ook een verband met creative beroepen en minder creatieve beroepen. Mensen in creatieve beroepen hebben werken volgens het principe van synchroniteit (paralllel) en minder creatieve beroepen volgens sequentialiteit (volgtijdelijk).

Managing One’s Creativity? is de centrale vraag in hoofdstuk 4, waarin wordt onderzocht of timemanagement creativiteit in het dagelijkse werk bevorderd. Deze onderzoeksvraag kan niet stellig met een ja worden beantwoord. Er wordt een positief verband gevonden tussen de neiging tot timemanagement en een positief effect op dagelijkse creativiteit. Tevens wordt onderkent dat de neiging om te werken volgens principes van timemanagement ook erg persoonsgebonden is. Toch denkt de onderzoekster dat door training er ook nog een boel te winnen valt op het gebied van verhoging van dagelijkse creativiteit. Trainingen in timemanagement leveren bedrijven dus geld op.

Being Successful in a Creative Profession. Zonder adequaat timemanagement zal de creativeling niet succesvol zijn in het zakenleven. Zonder geloof in je eigen kunnen (self efficacy) komt de creativeling onvoldoende toe aan het goed organiseren van het eigen werk. Dit hoofdstuk suggereert nog vervolgonderzoek naar creative prestaties en organisatie van het werk.

Titel:	Time to be Creative? Self-regulation of Time in Creative Professions
Auteur:	© 2008 Flora Beeftink, Eindhoven
ISBN:	978-90-386-1407-6

Hans van der Steen (AWVN) wil meer afspraken over arbeidsproductiviteit in de cao

Edwin Lambregts — Sun, 03 Feb 2008 15:22:40 +0000

De arbeidsproductiviteit moet omhoog, anders zal bij de huidige loonkostenontwikkeling de Nederlandse economische groei achterblijven. Dat zegt directeur arbeidsvoorwaardenbeleid Hans van der Steen van de AWVN, de werkgeversorganisatie die betrokken is bij vijfhonderd van de in totaal negenhonderd cao’s in Nederland. Van der Steen wijst op ramingen van het Centraal Planbureau (CPB), waaruit blijkt dat de loonkosten dit jaar ruim 4% stijgen, terwijl de arbeidsproductiviteit slechts met 1% toeneemt. Wat te doen? De AWVN ziet heil in demotie, opleiding, zelfroosteren en flexibilteit. (Bron: FD.nl, 1 februari 2008)

De discrepantie tussen loonkosten- en productiviteitstijging is gevaarlijk, vindt Van der Steen. Hij ziet 2008 dan ook als het jaar om arbeidsproductiviteit hoog op de agenda te krijgen. Het gaat hem niet om loonmatiging, benadrukt hij. ‘Lonen mogen best structureel omhoog, maar daar moet wel structurele productiviteitsverbetering tegenover staan.’

De AWVN ziet verschillende mogelijkheden om arbeidsproductiviteit te verhogen:

De productiviteit kan worden verhoogd door efficiënter en slimmer werken, waarbij werknemers kunnen meedelen in de opbrengsten van kostenbesparende maatregelen via eenmalige bonussen.
De flexibiliteit en inzetbaarheid van werknemers kan worden vergroot, bijvoorbeeld via het investeren in opleidingen en het bevorderen van thuiswerken en telewerken.
Bedrijven kunnen systemen van zelfroosteren invoeren, zodat de inzet van werknemers aangepast kan worden aan bedrijfsdrukte én het privé-leven. Zelfroosteren is een vorm van arbeidstijdenmanagement (ATM) waarbij werknemers in overleg met de werkgever zelf hun rooster samenstellen. In ruil daarvoor kan de werkdag bijvoorbeeld worden opgerekt tot in de avond. Ook kunnen werkgever en werknemer afspreken dat er in drukke tijden bijvoorbeeld 50 uur per week wordt gewerkt, en in slappe tijden maar 30 uur.
Over de hele carrière kunnen werknemers hetzelfde salaris krijgen, maar de opbouw ervan moet volgens de AWVN anders. Werknemers op de top van hun arbeidsproductiviteit moeten ook het meeste verdienen, terwijl het inkomen aan het begin van de loopbaan en aan het eind lager kan. Demotie van oudere werknemers moet bespreekbaar zijn.

Met name op het laatste twee punten zal Van der Steen veel weerstand ontmoeten van de vakbonden. Bonden vinden zelfroosteren binnen redelijke grenzen waarschijnlijk wel een goed idee, maar zullen geen afstand willen doen van de onregelmatigheidstoeslagen die nu nog in veel cao’s zijn opgenomen. Hier zijn zeker compromissen mogelijk. Wat we ons wel moeten afvragen is of alle typen werknemers in alle bedrijfstakken zitten te wachten op de keuzestress die zelfroosteren met zich mee kan brengen.

Demotie is in veel vakbondskringen (nog) onbespreekbaar, omdat men bang is dat werkgevers demotieregelingen zullen misbruiken om werknemers op een zijspoor te zetten. Naast deze reden zal ook de vergrijzende achterban van de bonden meespelen. Hoe verkoop je het idee dat oudere werknemers loon moeten inleveren als het gros van je eigen leden 50+ is? Zie ook dit eerdere artikel over demotie.

Naar mijn mening slaat Hans van der Steen de spijker op zijn kop door te wijzen op de ‘wig’ tussen de stijging van loonkosten en van arbeidsproductiviteit. Modernisering van de arbeidsmarkt is dringend nodig om deze negatieve trend om te buigen. De voorstellen van de AWVN passen bij een moderne arbeidsmarkt en verdienen het daarom om serieus bekeken te worden.

Bij Innovatief organiseren gaat het erom mensen, machines en informatie slimmer te organiseren

willemmastenbroek — Mon, 04 Sep 2006 14:09:25 +0000

Recordjaar voor DAF. Vorig jaar is een recordwinst geboekt!
En dat voor een organisatie die 10 jaar geleden zo goed als bankroet was. In een interview geeft directeur Goudriaan de verklaring “Wij blijven continu naar verbeteringen zoeken” en “Het gaat erom mensen, machines en informatie slimmer te organiseren”. En “Slimmer werken heeft er bij ons toe geleid dat uitbesteding naar lagelonenlanden niet per definitie nodig is. Zolang wij competitief blijven, hoeft de productie niet weg uit Eindhoven.” NRC 13/10/2005. Hoe werk dat?

Slimmer werken wordt een hot item voor organisaties. We noemen het ook wel continu verbeteren of resultaatgericht managen. Gangbare termen zijn ook innovatief organiseren en sociale innovatie. Immers er zijn steeds meer aanwijzingen dat een proces van voordurende verbetering leidt tot een effectieve vorm van innoveren. Heel wat anders dan sprongsgewijze technologische innovatie maar wel zo effectief. Als bovendien de verbeteringen in nauw contact met klanten tot stand komen wordt de organisatie voortdurend competitiever. Goede voorbeelden zijn DAF trucks en Efka Additives, twee zeer verschillende organisaties. Het Friese bedrijf Efka Additives is uitgeroepen tot het meest innovatieve bedrijf van Nederland, onder meer omdat het lef toont en werknemers veel vrijheid geeft. Efka nodigt zijn klanten geregeld uit op zijn hoofdkantoor vlak bij Heerenveen. Om zo voeling met hen te houden. “Als je weet wat er bij de klant speelt kun je daar met nieuwe producten op inspelen.” (NRC 11/11/2005)

Er komen er steeds meer gegevens beschikbaar over hoe men dit aan moet pakken. Dat wil overigens niet zeggen dat het dan ook gebeurt. Aan verbeter-ideeen geen gebrek; daar zit maar zelden het probleem. Ook begint redelijk duidelijk te worden hoe het management moet sturen om de ideeen een kans te geven. Maar de oude routines blijken zeer hardnekkig en die blokkeren telkens weer de gewenste veranderingen. Ook laten veel managers zich nog verleiden tot de een of andere management-hype, de gemakkelijke weg van een quick fix die veel belooft. Dat van zo’n hype dan weer niets terecht komt is jammer maar niet gewanhoopt, de volgende hype dient zich alweer aan.

ManagementSite en haar PartnerSites informeren u over de ontwikkelingen op dit gebied. Hier volgt een selectie:

Blijf op de hoogte! We willen deze site aan innovatief organiseren en slimmer werken wijden. Als u dit onderwerp interessant vindt laat het svp blijken; plaats uw reactie bij dit bericht. Als u mee wilt doen als “auteur” stuur mij dan svp een mail, wmbk@managementsite.nl