LEF future center: technische ontroering als katalysator voor innovatie.

Ik was op 9 september bij de sobere maar feestelijke opening van het nieuwe future centrum van Rijkswaterstaat, het LEF. Het LEF staat volgens de brochure voor een innovatieve manier van denken en doen. Voor verbeeldingskracht en creativiteit. Het is ondergebracht in de totaal vernieuwde kantoorflat van de Bouwdienst aan de A12 bij Utrecht, vlak naast het imposante atrium, en het ziet er werkelijk prachtig uit als je van hedendaagse architectuur houdt: veel glas en staal. Een theater (de Energizer), een auditorium, een flexpositie, een Light Garden en maar liefst 12 superbe werkplaatsen bieden de naar creatieve doorbraken hunkerende doelgroep van ‘professionals van binnen en buiten de overheid’ een hoorn des overvloeds aan techniek, ambiance en doorgewinterde facilitatoren.

Wie hier niet tot grote ideeën komt heeft het aan zichzelf te wijten, ben je op het eerste gezicht geneigd te denken. Na een tijdje rondgebanjerd te hebben en wat workshops te hebben beleefd bekroop mij echter een ander gevoel. Ik voelde afstandelijkheid. Teveel technische (high tech) en te weinig emotionele beleving (low touch). Niet wat de zintuigen betreft, die worden uitbundig geprikkeld, maar buikgevoel. Wat ik ervoer en in andere feestgangers ook meende te bespeuren was een wat neutrale houding. De ruimte wilde maar niet onder mijn huid kruipen. Ik zag prachtige videoprojecties in de Energizer, maar de door facilitator Ton Knoester gewekte verwachtingen van zintuiglijke piekervaringen wisten ze niet waar te maken. Indrukwekkende beelden, daar niet van, maar te weinig emotionele lading bevattend om mij te doen opkikkeren of nieuwe associatieketens te evokeren.

Er was een uitzondering: een film over de grote werken van Rijkswaterstaat, liet het voormalig hoofd van de bouwploeg die de Oosterscheldekering realiseerde aan het woord. Hij vertelde hoe tijdens het werk vaak nog creatieve oplossingen moesten worden gevonden voor problemen waar niemand aan gedacht had. Daar was lef voor nodig. Vanaf de kering over het getemde zeewater turend bekende hij dan ook met trots bevangen te worden door een gevoel van ‘technische ontroering’. Dat was een authentiek moment met een enorme potentie. Hier was het rechterbrein aan het woord.

Ik denk dat als de LEF-crew, onder aanvoering van Cees Plug, kunnen bewerkstelligen dat de professionals die zij graag zien komen er ook door een gevoel van technische ontroering worden bevangen, wij de komende jaren een stroom van creatieve, duurzame oplossingen tegemoet kunnen zien voor het mobiliteitsprobleem, het klimaatprobleem, het cultuurprobleem en onze achterstand op innovatiegebied. “Live your brand, Cees c.s.”, zou ik zeggen. En met een knipoog naar de tagline: De toekomst vraagt het. Jullie hebben het. LEF.

6 thoughts on “LEF future center: technische ontroering als katalysator voor innovatie.”

Richard Puyt 11 jaar ago

@ Johannes, er worden inmiddels kamervragen gesteld door de SP en het CDA over het project. Op shocklog Geenstijl wordt het project LEF als geldsmijterij betiteld (5 miljoen) en noemen ze het snerend de 'Obibio van Rijkswaterstaat'. Ze hebben inderdaad dus LEF om dit project nu te lanceren. Ben benieuwd wat minister Eurlings hierover te melden heeft aan de Kamer tijdens het vragenuurtje.

Johannes 11 jaar ago

Dat is waar Richard, maar ook een beetje mosterd na de maaltijd. De Europese aanbesteding voor het LEF dateert al van 5 jaar geleden en het toen genoemde budget was 5 mln.

Richard Puyt 11 jaar ago

@ Johannes. Natuurlijk, politieke partijen moeten in slechte tijden ook denken aan hun achterban. Dit levert gratis politieke zendtijd op. Het is geen kwestie van gelijk hebben, maar inspelen op de publieke perceptie. Zeker nu in onzekere tijden van algemene beschouwingen. Ik vraag me alleen maar af of dit nu de tijd is om aandacht te vragen voor revolutionaire ideeen. Ben ook zeer nieuwsgierig hoe project LEF gaat bijdragen aan betere producten en diensten voor burgers en bedrijven. Het lijkt me nogal een shock voor ambtenaren om ineens buiten hun comfort zone te treden.

Joitske Hulsebosch 11 jaar ago

Ik las het ook in de krant (opening LEF). Het verbaast mij altijd weer dat er blijkbaar het idee leeft dat je in een gekke omgeving tot innovatie komt. Terwijl het veel meer in de organiseren van werk van professionals zit – verschillende opdrachten tegelijk, kritische sparring etc. (kun je nog wel beter omschrijven). Van gekke omgevingen komt volgens mij geen innovatie. Overigens waren die oosterschelde innovaties er dus ook al voor er LEF was :).

Nico Janssen 11 jaar ago

Tsjaaaa, klinkt allemaal als op een georganiseerde, high-tech, uitgelokte stijl van willen innoveren. Typisch een manager aanpak, dus typisch ook linker hersenhelft denken. Zeker als het onderbuik gevoel geen ruimte krijgt, lijkt het me weer zo'n typisch wezenloze actie van Rijkswaterstaat c.s.. Het is niet de eerste keer dat ze het (zo) proberen.Bij mensen die enigszins bekend zijn met creativiteit is allang bekend dat je de beste ideeën krijgt in de triple B: Bus, Bad en Bed. Overigens ook tijdens het golven, onder de douche in de trein en tijdens het strijken…… Een retourtje Amsterdam – Arnhem kost ca. € 20,-. Ca. € 5 mio goedkoper dan het LEF center. Misschien waren die SP kamervragen toch niet onterecht.                 

Mark Sedney 11 jaar ago

@Joitske:  van een gekke omgeving kom je niet tot innovatie, maar het geeft zeer mogelijk wel het essentiële stuk inspiratie om tot waardevolle innovatie te komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *