Idea Killers, the sequel.

Richard vroeg mij om een reactie op  “Idea Killers”. Bij deze dan wat losse filosofietjes mijnerzijds. Ik maak er een nieuwe posting van. Part I begint met: mensen hebben een goed idee, proberen draagvlak te creëren maar voordat het idee is uitgelegd slaan de idea killers al toe. Draagvlak creëer je echter juist niet door je idee uit te leggen, maar door in te spelen op aktuele problemen. Draagvlak is een kwestie van luisteren, goed begrijpen waar mensen mee zitten, en daarna pas kun je het eventueel over ideeën hebben. Als je vervolgens met je eigen idee komt, roep je alweer weerstand op. Mensen hebben de neiging zich af te zetten tegen ideeën van anderen. Het is dus handiger om een idee zo te brengen dat het lijkt dat het niet van jezelf komt maar van de probleemhebber zelf. Een beetje handig manipuleren dus. 

Omgaan met ideeën vereist zelfdiscipline 

In het kader van innovatief organiseren vind ik het hebben van ideeën niet zo super belangrijk. Verreweg de meeste ideeën halen het stadium van uitvoering niet omdat ze niet goed genoeg blijken te zijn. Het stellen van de juiste vragen vind ik belangrijker dan het energie steken in het bedenken van ideeën. Bovendien kunnen mensen die altijd met ideeën komen knap irritant zijn. Het suggereert dat de ander blijkbaar niet goed nadenkt, het uiten van een idee is niet neutraal maar ligt gevoelig. Omgaan met ideeën vereist zelfdiscipline. Krijg je een idee, bijt op je tanden en zeg vooral niets! Ga eerst na hoe het zou kunnen komen dat je echt de eerste bent die dit verzint. Kijk vervolgens naar mogelijkheden om degenen die kunnen profiteren van het idee er zelf op te laten komen. Kortom, goed luisteren en een beetje handig manipuleren. Nog even terug, ik hoor regelmatig van managers dat ze ideeën gaan uitleggen of gaan verkopen aan hun medewerkers, en dan volgt meestal nog een zin in correct en modieus managementvisserslatijn over “de mensen erbij betrekken” of “draagvlak creëren”. Die managers zijn meestal te laat, of menen het niet. Gebruiken de cosmetica van politiek correcte managementspeak om te verbergen dat ze het uiteindelijk zelf toch het beste weten. Dat kan, maar verwacht dan niet van medewerkers dat ze meedenken.

Is weerstand slecht?

Nee, ik dacht het niet. De kern van de meeste organisaties is het beheersen van routines. Door een activiteit heel vaak uit te voeren en daar steeds weer goed over na te denken, ontstaat meestal  meesterschap, vakkundigheid en kwaliteit. Dat geef je toch zomaar niet op voor een of ander vaag idee? Aan de andere kant is het wel zo dat de tijd die organisaties gegund is om van hun routines te profiteren steeds korter wordt.

Hoe kan het ook? 

Een organisatie zal dus toch een beetje capaciteit voor innovatie beschikbaar moeten hebben. Om innovatief te kunnen zijn zou ik niet inzetten op het genereren van ideeën maar op het bewustmaken van weerstanden. Waar komen ze vandaan, waarom doen we zoals doen, op welke manier maakt dat ons sterk en zwak?Wat is verder nog nodig om succesvol met innovatie aan de slag te kunnen? Ik denk uitgaan van de stelling dat innovatie niet meer iets is van een slim individu met een briljant idee maar het produkt van samenwerking en uitstekende communicatie. De wereld van de organisatie is inmiddels zo complex dat ideeën vooral ontstaan op kruispunten waar disciplines, processen of afdelingen, of binnen- en buitenwereld elkaar ontmoeten. Zorg er dus voor dat medewerkers de kans krijgen collega’s te spreken van totaal andere afdelingen en disciplines, klanten te ontmoeten, en geef ze daar ook een beetje de tijd voor. En kijk eens goed of er ook muren tussen afdelingen, disciplines of processen te vinden zijn. Gooi eens wat touwladders over die muren, of sloop er een paar gaten in. Matige samenwerking tussen binnen- en buitendienst, produktie en verkoop, dan wel non-profit managers en professionals? Verzin een klus/project/opdracht waar ze van beide kanten belang bij hebben maar waar ze alleen in hun uppie niet uit kunnen komen.     

6 thoughts on “Idea Killers, the sequel.”

Richard Puyt 12 jaar ago

<p>Hoi Hans,<br />
Ogenschijnlijk is dit een heel plausibel verhaal. Maar, door toenemende concurrentie en steeds weer veranderende eisen van je klanten en medewerkers moet je continue op zoek naar niet-kopieerbaar voordeel en onderscheidend vermogen. Aangezien de vraag van de klanten steeds sneller veranderen, kun je m.i. niet volstaan met het beheersen routines. Zoals Einstein al zei: Nieuwe problemen kun je niet oplossen met oude regels. Je moet dus permanent bezig zijn met het stimuleren van innovatie. Halve ideeën kunnen andere mensen ook weer tot nieuwe inzichten laten komen. De ideeënbus kan wat mij betreft niet vol genoeg zitten.</p>

Hans Weijmer 12 jaar ago

Hoi Richard,Ik probeer een aantal dingen te zeggen, allereerst iets over communicatie. Wat vond je daarvan? Verder lees ik nergens dat volstaan kan worden met het beheersen van routines. Waar heb je dat vandaan?  Ik pleit voor de balans tussen het verdienen van het dagelijks brood en innovatie. Innovatoren zijn weleens wat te enthousiast, en vergeten soms dat er ook nog triviale en ordinaire dingen uitgevoerd moeten worden, zoals de kerntaken uitvoeren die bread en butter opleveren. Als laatste: door de complexiteit van de samenleving komt er meer non-profit. Bestuur, handhaving, onderwijs, zorg. Daar speelt het punt van toenemende concurrentie nog niet, en dat zal er voor een deel ook nooit gaan spelen, maar het is wel dringend noodzakelijk om daar flink met  innovatief organiseren aan de slag te gaan. En er zijn ook grote stukken van de private sector waar het nog niet zo snel hoeft. Trouwens een leuk thema voor een nieuwe post: tijd/tempo/snelheid.  Groeten,Hans

Richard Puyt 12 jaar ago

Hoi Hans, Communicatie is natuurlijk van levensbelang in organisaties (ook wel eens gedefinieerd als zo dicht mogelijk langs elkaar heen praten). In je 2e alinea schrijf je over het beheersen van routines ten einde meesterschap etc. te bereiken. Dat is in lijn met de experience curve van McKinsey uit de jaren 80. Door meesterschap kun je dan het meest kostenefficient produceren. Je krijgt hiermee marktaandeel. Maar als de spelregels veranderen, moet je veranderen (innovate or die!). De non-profit heeft niet direct te maken van concurrentie maar moet wel veranderen door de steeds hogere eisen van burgers, bedrijven en politici. Andere drijfveer, zelfde motivatie.
Misschien kun je een overzicht maken van sectoren waar het tempo van innovatie hoger/lager ligt dan gemiddeld (en waarom?) Groeten,Richard

Engbert Visscher 12 jaar ago

Heren, heren, (Richard en Hans)

Uw wederzijdse reacties getuigen niet van een optimale communicatie. Bovendien denk ik dat het bij innoveren vooral gaat om "elkaars ideeën overnemen, aanvullen en versterken". Dat zie ik niet in jullie bijdragen/reacties. Integendeel: De uitsmijter van Richard is: "Misschien kun je een overzicht maken van sectoren waar het tempo van innovatie hoger/lager ligt dan gemiddeld (en waarom?)". Dat is de grootste dooddoener die ik in tijden heb gelezen en ik raad Hans aan daar niet op in te gaan!
U bent beiden redacteur van deze site. Dat schept verplichtingen. U hebt een voorbeeldfunctie. Daar komt nu niet veel van terecht. Bovendien lijkt het mij uit den boze om, bij gebrek aan externe reacties, elkaar de vlooien af te gaan vangen.
Dit kan beter

Hans Weijmer 12 jaar ago

Dag Engbert,Richard en ik geven je gelijk. We gaan dit niet meer zo doen, En we gaan samen een andere post schrijven. Bedankt voor je feedback.Hans 

Generatie Y: sta jij zelf innovatie in de weg? | Innovatief Organiseren 10 jaar ago

[…] krijg ik mijn innovatie verkocht? Top 26 idea killers Idea killers, the sequal Wij hebben geen tijd voor innovatie! | […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *