Tag: Arbeidsmarkt

‘Job sharing’: omarm de behoefte op de arbeidsmarkt en doe er je voordeel mee

JobShare_logoMet de aantrekkende economie speelt personeelsbeleid en -ontwikkeling voor bedrijven opnieuw een grote rol. Om de juiste medewerkers aan te trekken, is het belangrijk voor hun een aantrekkelijke werkgever te zijn. Daarvoor is het essentieel om in te spelen op de behoeften van de arbeidsmarkt. In toenemende mate is er behoefte aan een flexibele aanpak en deeltijd mogelijkheden voor een betere balans tussen werk en privé. Hoe ga je daar als werkgever mee om? ‘Job sharing’ biedt hiertoe interessante mogelijkheden.

Job Sharing

Job sharing is de methode waarbij twee mensen samen één fulltime functie bekleden. Dit kan op verschillende manieren ingezet worden en een substantiële bijdrage leveren aan het behouden, terughalen en aantrekken van specifieke doelgroepen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de behoefte aan meer vrouwelijk talent op leidinggevende posities.

Zelfsturing in de geneeskunde en de zorg: de volgende sector die op z’n kop gaat?

aesculaap‘De geneeskunde- en  zorgsector is, na de reiswereld, de uitgeefwereld en de muziekbranche, de volgende sector die door een digitale revolutie op zijn kop zal worden gezet’ is de verwachting van Lucien Engelen, directeur Innovatiecentrum Radboud UMC.

Onlangs kreeg mijn vader pijn in zijn grote teen en daarbij een opgezwollen, rode voet. Omdat hij hierdoor niet meer goed kon lopen, kwam de huisarts op thuisbezoek en stelde vast dat hij waarschijnlijk jicht had. De volgende dag kwam een zuster bloed afnemen om deze diagnose definitief te maken. Over 10 jaar, of nog eerder, gaat dit proces veel efficiënter. Dan zou mijn vader zelf zijn voorlopige diagnose kunnen stellen door enkele gerichte vragen te beantwoorden in een online expertsysteem. Vervolgens zou de apotheek een zelf-test kunnen thuisbezorgen die de voorlopige diagnose kan bevestigen. Met de online diagnose en de uitslag van de zelf-test erbij kan hij dan zelf medicijnen bestellen en laten thuisbezorgen.

‘De ontwikkeling van het web gooit de klassieke top-down communicatie van arts naar patiënt overhoop. De democratisering van informatie geeft de patiënt mogelijkheden om zich als een ware autodidact te specialiseren in de ziekte die hem heeft getroffen. Het web als collectief kennisnetwerk van ervaringsdeskundigen.’ (bron: VPRO-gids). De ongelijkheid van informatie en kennis is dus snel aan het afvlakken. Een voorbeeld van praktisch bruikbare medische informatie op het web is www.thuisarts.nl, maar ook de laatste wetenschappelijke onderzoeken zijn online beschikbaar.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Vergeten werker + talentmanagement = 3?

Een aantal jaren geleden was ik divisiedirecteur van een kringloopbedrijf. Eén van de personeelsleden (ik noem hem Kees) was overleden en de familie had mij gevraagd om op de begrafenis iets te zeggen. Ik vond dat lastig want ik kwam niet direct op onderwerpen die ik zou kunnen noemen. Toen besloot ik om me te verdiepen in het type medewerker waar hij toe behoorde. Kees was een onopvallend personeelslid. Hij voerde dagelijks zonder morren zijn werkzaamheden naar behoren uit. Zonder dat extra aansporingen nodig waren. Daarom heb ik in mijn toespraak juist de aandacht gevraagd voor dit type personeelsleden, omdat zij een belangrijke kurk zijn waarop organisaties drijven.

In elke organisatie werken mensen zoals Kees. Ik noem hen de ‘vergeten werkers’. Zij vragen weinig aandacht en krijgen ook weinig aandacht. Maar hoe tevreden maakt dat hen? Voor mensen is het immers belangrijk dat hetgeen zij doen betekenis heeft voor hun omgeving. Die hen daar ook voor waardeert en dat laat blijken. Moet een organisatie passief blijven in het personeelsbeleid voor de vergeten werkers? Dat lijkt mij niet. Vergeten werkers zijn meestal niet van plan om zich binnen of buiten het bedrijf verder te ontwikkelen. In onze snel veranderende maatschappij, waardoor organisaties zich ook continu moeten aanpassen, kunnen de vergeten werkers die vandaag nog in loondienst zijn, de werkelozen van morgen worden. En dan zijn de rapen gaar.

Vacatures

Trainee Retail Management (Eindhoven en Midden-Nederland)

Heb jij recent een bachelor- of masteropleiding afgerond en voel jij je helemaal thuis bij de dynamiek en hectiek van de retail? Is het jouw droom om meerdere filialen gelijktijdig succesvol te man... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Veel onduidelijkheid over productiviteit van oudere werknemers

Afgelopen week was er veel commotie rond het voorstel van Capgemini om oudere werknemers een loonoffer te vragen met als argument dat hun marktwaarde gedaald is. In veel dagbladen en websites is dit bericht opgenomen en vanuit verschillende standpunten becommentarieerd. Opvallend hierbij is dat bijna iedereen klakkeloos het standpunt overneemt dat de productiviteit van oudere werknemers lager is. Want is dat werkelijk zo?

Uit vergelijkend onderzoek blijkt dat Nederland één van de weinige landen is waar het salaris continu stijgt met de stijgende leeftijd. We kunnen dus als feit aannemen dat oudere werknemers duurder zijn dan jongere werknemers. Over hun toegevoegde waarde is echter veel minder bekend. In een opiniestuk in het FD stelt professor Strikwerda dat met de huidige stand van de informatietechnologie het mogelijk is geworden om van iedere individuele medewerker de toegevoegde waarde te berekenen en op grond daarvan het salaris te bepalen. Hiermee wordt een beloningsbeleid van ‘beloning naar toegevoegde waarde’ haalbaar.

Generatie Y intermediair wordt het helemaal

De generatie Y wordt in de pers regelmatig de hemel ingeprezen.  Ze zijn sociaal, werken graag in teamverband,  zijn dol op competitie en beschikken de aangeboren vaardigheid om de dagelijkse “information overload” die de gemiddelde medewerker ontvangt te weerstaan. Daarnaast zijn ze gewend veel aandacht te krijgen en is feedback ontvangen voor hun de normaalste zaak van de wereld. Begrijpelijk natuurlijk dat elk bedrijf staat te springen om deze supermensen. Ook op dit blog besteden we er met enige regelmaat aandacht aan. Maar, is het allemaal goud wat er blinkt?

Wanneer stopt minister Plasterk de kenniscrisis?

Minister Bos heeft afgelopen weekend goede zaken gedaan in België door voor een appel en een ei Fortis Bank Nederland en ABN AMRO terug te te kopen. Nu dit achter de rug is kunnen we ons richten op de volgende ramp die zich al tijden voltrekt in het hogere onderwijs. De kenniscrisis. Studeren is tegenwoordig een parttime activiteit en de titel van student is aan hyperinflatie onderhevig (studenten vindt je tegenwoordig al op de lagere school….). Leuk bedacht allemaal van de beleidsmakers om de kenniseconomie te willen ‘pimpen’ door tempo beurzen in te voeren, hogescholen te prikkelen om de slagings- percentages kunstmatig te verhogen en vooral te sturen op output.

Zevenenzestig

De commissie-Bakker houdt me bezig. Niet zozeer dat Peter zelf elke dag aan mijn bureau staat, maar meer dat ik hem voel opdringen in m’n hoofd. Hoe ziet dat eruit? In mijn hoofd is het een wanorde van jewelste. Grijze massa wordt constant en flikkerend opgelicht door elektrochemische verbindingen. Het is er druk. Door de ogenschijnlijke janboel loopt echter een structuur. Als je goed kijkt, zie je grote verbindingen die vaak voorkomen, noem ze snelwegen. Andere zijn kleinere vertakkingen, provinciale wegen, maar ook landweggetjes of routes die door te weinig gebruik niet meer actief zijn. Sinds kort heb ik daarboven een Tomtom. En deze heet: Bakker. Commissie-Bakker. En deze leidt me, hoe graag ik ook ergens anders naartoe wil, telkens naar hetzelfde eindpunt: zevenenzestig jaar.

Commissie Bakker morrelt niet aan ontslagrecht

De commissie Bakker heeft zijn ei gelegd. De eerste reacties van politiek, werkgevers en werknemers overziend kunnen we stellen dat het kabinet de klippen rond het ontslagrecht handig heeft omzeild. De regels rondom ontslag blijven grotendeels onaangeroerd. Is het advies van Peter Bakker c.s. daarom een half ei of een lege dop?

Innovatie in het nieuws, week 18

Een magere oogst deze week. Twee bijdragen die eruit sprongen om te melden in het weekoverzicht. Als eerste de column van René Tissen over de bevordering van patenten en octrooien, zodat we weer eens geld gaan verdienen in onze kenniseconomie. Ten tweede een bezorgde arbeidsmarkteconoom, die heeft onderzocht dat Nederland het grootste aanbod deeltijdwerkers en studenten heeft van de OESO landen. Deze worden slecht betaald en dat is schadelijk voor de concurrentiepositie van Nederland. 

Wat kun je met Plaxo?

Sinds kort gebruik ik actief het sociale netwerk van Plaxo. Iemand stuurde mij een uitnodiging om lid te worden van Plaxo. Ik ben er dus per ongeluk ingerold. Voorheen was ik al lid van LinkedIn en Hyves, maar dat gebruikte ik meer als een veredeld adresbestand, wat zichzelf bijhoud als je eenmaal je vrienden en/of zakelijk contacten heb aangemaakt. Plaxo is bijna hetzelfde en toch weer anders…