Tag: Opdrachtgeverschap

Lessen van Jane Jacobs op de IPPC 2008

Afgelopen week werd in Felix Merites, het Europees centrum voor kunst, cultuur en wetenschap, de driedaagse International Public Procurement Conference 2008 georganiseerd. Wetenschappers, consultants en inkoop managers uit 24 landen kwamen dit jaar in Amsterdam bij elkaar. Dit jaar was het thema Enhancing Best Practices in Public Procurement. Eerder dit jaar was er een call for papers waarvoor ik samen met een collega een bijdrage heb geschreven. Afgelopen vrijdagmiddag mocht ik een korte presentatie geven. Met onze bijdrage willen we een ander perspectief aanreiken in het publieke debat over de rol van publieke opdrachtgevers (inkopers).  We hebben de rol van de publieke inkooppraktijk bekeken aan de hand van het boek Systems of survival van Jane Jacobs. 

Is een centraal ICT regie instituut de oplossing?

Afgelopen week ontving ik een nieuwsbrief via de email van de website management en consulting. Een bericht wat me direct opviel was een uittreksel van het artikel van 13 augustus jl. van Heertje en Huisman in het NRC Handelsblad, genaamd Overheid en ICT: brede incompetentie leidt tot inhuren adviseurs. Als (structurele) oplossing voor deze problematiek werd door de auteurs de oprichting van een ‘instituut’  bepleit. Welk probleem wordt hiermee opgelost?

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Aanbestedingswet bijt paarse krokodil in de staart

De nieuwe aanbestedingswet kondigt nadere regels aan op het gebied van integriteit, proportionaliteit, vermindering van administratieve lasten, transparantie en innovatie. De wet is nog niet in werking gesteld. Het rijtje regels doet het ergste vermoeden. Om de administratieve lasten te verminderen en innovatie te bevorderen gaan we nog meer regels maken… In België bestaat al een Kafka meldpunt. Nu wij nog… Dit is de eerste alinea van mijn artikel op Managementsite.nl vorig jaar. Gisterochtend bonden Prof. dr. Arjan van Weele en mr. Hein van der Horst in het Financiële Dagblad de kat de bel aan. Aanbestedingschaos dreigt!! Hoogste tijd voor een parlementaire enquête naar het tekortschieten van het aanbestedingsbeleid en de verspilling van belastinggeld.

Vacatures

Technisch manager / Ontwerpleider waterbouwkundige constructies (Hoorn (voorkeur))

Als technisch manager en ontwerpleider werk je aan civieltechnische ontwerpen en beoordelingen op het vlak van waterbouw en waterveiligheid.... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Het dilemma van de publieke opdrachtgever

Gegoochel met budgetten, planning die niet worden gehaald, te grote ambities van bestuurders en “ICT enthousiasme” bij ambtenaren. Een gulle greep uit het eerste deel (A) van het De problemen ontstaan natuurlijk al veel eerder dan wordt aangegeven in het rapport van de Rekenkamer. Het begint al bij weten wat je wilt realiseren (als bestuurder) en daar een realistische ambitie bij formuleren. Matiging en realiteitszin is het eerste advies aan bestuurders. Zolang er nog tussen de 60 en 100 projecten spelen binnen een gemiddelde overheidsorganisatie wordt aan deze criteria niet voldaan. Stop met het streven naar “standbeelden” van je politieke daadkracht. Stel prioriteiten en saneer periodiek je projectenkalender.

Advies 2: Project opdrachtgeverschap is wat anders als besturen

Overheidsinstellingen zijn te typeren als taakorganisaties. Bijvoorbeeld subsidies verstrekken, vergunningen verlenen, belastingen heffen en orde handhaven. Deze taken zijn uitgewerkt in processen en om de processen te ondersteunen zijn ambtenaren nodig. Door in intrede van ICT zijn principieel andere manieren van werken en sturen geïntroduceerd. Projectmatig werken en besturen laat zich in de praktijk niet makkelijk combineren. Er is dan ook veel voor te zeggen om voor bestuurders een aparte executive MBA te ontwikkelen om complexe projecten te leren te besturen. De handreiking in het rapport van de Rekenkamer stuurt ook in die richting. Daar wordt de Clinger-Cohen Act (CCA) aangehaald. Deze wet is ontwikkeld om de federale overheid hun IT projecten beter in te laten kopen en te managen. Ze hanteren de volgende uitgangspunten:

*Plan major IT investments.
*Revise processes before investment.
*Enforce accountability for performance.
*Use standards.
*Increase acquisition and incorporation of commercial technology.
*Use modular contracting.

Dit lijken in ieder geval verstandige uitgangspunten voor publieke opdrachtgevers. Maar het is nog maar een begin. Het dilemma van de publieke opdrachtgever aan de ene kant het willen verwezenlijken van politieke ambities en aan de andere kant de verantwoordelijkheid nemen om te sturen op resultaten en de randvoorwaarden goed in te vullen (binnen de taakorganisatie). Een parlementaire onderzoek is m.i. niet de oplossing. Het zal daar voornamelijk gaan over puntjes scoren over de “verkwisting van belastinggeld” en “daadkrachtig optreden” van een minister eisen. Op zich natuurlijk wel waar, maar niet erg constructief. De rol van de publieke opdrachtgever moet verder worden uitgewerkt en de taakorganisatie (stammende uit de jaren 50 van de vorige eeuw) moet eens kritisch tegen het licht gehouden worden. Misschien een aardig idee voor het innovatieplatform om zich eens over te buigen.

De vergeten rol van de opdrachtgever

Uit een onderzoek van PwC en The Standish Group is projectfalen voor 59% het gevolg van organisatorische aspecten, waar de projectmanager weinig invloed op heeft. De correcte invulling van de rol van het (gedelegeerd) opdrachtgeverschap is de grootste succesfactor. Hieruit blijkt de noodzaak van goed opdrachtgeverschap. Met alle methodes en technieken, plannen van aanpak en veranderconcepten hebben projectmanagers en adviseurs maar slechts voor 41% invloed op projectsucces. Dit is de paradox van de opdrachtgever: een essentiële rol, en tegelijkertijd een vergeten rol. Hier ligt dus een kans om innovatief te organiseren. Gister werd een PMI congres genaamd ‘de paradox van de opdrachtgever’ georganiseerd in het Spant in Bussum. De vergeten rol van de opdrachtgever in de literatuur werd voorzichtig in de spotlight gezet. Er werd voor het eerst duidelijk gemaakt dat opdrachtgevers ook wel eens onzeker zijn en dat ze lang niet alle wijsheid in pacht hebben. Een verfrissende gedachte.