American Football en HRM

Hoewel rugbyspelers elkaar zonder harnas de meest enge dingen aandoen is het aantal blessures toch aanmerkelijk lager dan bij American Football, waar de spelers er uit zien als moderne ridders in wapenrusting. Zou het bij HRM ook zo zijn dat een organisatie uiteindelijk beter af is zonder al die nieuwe tijd- en geldverslindende instrumenten, modes en buzzwords?

Afgelopen zaterdag zag ik een stukje van de rugbymatch tussen Engeland en Australië. Het ging er zo ruig aan toe dat ik medelijden kreeg met de medische staf die maar weer moet zien hoe ze beide teams oplappen voor de volgende wedstrijd. Voor een Australiër, Willy Mason, is wat meer hersteltijd beschikbaar. Hij is geschorst. Er mag veel, maar rugby verwarren met boksen is not done. Vanaf ongeveer 1905 ontwikkelde het American Football (AF) zich vanuit het rugby tot een eigen sport. Geleidelijk aan werden nieuwe uitrustingsstukken geïntroduceerd totdat de spelers er nu als moderne ridders in wapenrusting uitzien. Het vreemde fenomeen doet zich echter voor dat hoewel rugbyspelers elkaar zonder harnas de meest enge dingen aandoen, het aantal blessures toch aanmerkelijk lager is.

Dat doet me denken aan de huidige praktijk van HRM. In een duizelingwekkende vaart vliegt het ene na het andere buzzword je om de oren. VCP, BSC, KSF, KPI, CPM, Hipo, Onboarding (inwerken, is ie mooi of niet?), POP/PDP, Skill development, career counseling, competentiemanagement, personal commitment statement. Enzovoortetceterablablabla. Zou bij HRM misschien iets soortgelijks aan de hand kunnen zijn als bij American Football? Kosten al die goed bedoelde (hoewel?) instrumenten en hulpmiddelen zoveel tijd en geld, en maken ze het samenwerken en functioneren zo complex, dat een organisatie beter af is zonder? Voelen een gewone medewerker en chef zich wel geholpen door alle nieuwe, vernieuwde en nog nieuwere instrumenten, snappen ze nog waar het over gaat, of speelt de discussie zich boven hun hoofden af en geloven ze het wel? Ik vraag het me af en ben benieuwd naar reacties.

2 thoughts on “American Football en HRM”

Gerard 13 jaar ago

Ik denk dat een organisatie beter af is zonder al die poespas. Wat nodig is, is simpelweg een baas met aandacht voor het personeel en die mogelijkheden aanreikt voor persoonlijke ontwikkeling.
In mijn werk ben ik allergisch voor alle poespas: jargon, Engelse termen en afkortingen bestrijd ik!

American Football en HRM | innovatielog.nl 12 jaar ago

[…] Hoewel rugbyspelers elkaar zonder harnas de meest enge dingen aandoen is het aantal blessures toch aanmerkelijk lager dan bij American Football, waar de spelers er uit zien als moderne ridders in wapenrusting. Zou het bij HRM ook zo zijn dat een organisatie uiteindelijk beter af is zonder al die nieuwe tijd- en geldverslindende instrumenten, modes en buzzwords? (more…) […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *